FAQ  Szukaj  Użytkownicy  Grupy Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości Profil Zaloguj Rejestracja

Poprzedni temat «» Następny temat
Spis Wody
Autor Wiadomość
Przesilenie Północne
Przywódca Wody



Stado: Wody
Rasa: Olbrzymi
Księżyce: 47
Płeć: Samiec
Opiekun: Sztorm Stulecia
Mistrz: Sztorm Stulecia
Partner: Sosnowy Pocisk
Wiek: 20
Dołączył: 04 Sie 2019
Posty: 2338
Wysłany: 2019-10-19, 09:57   Spis Wody
   A: S: 5| W: 4| Z: 2| M: 3| P: 3| A: 3
   U: W,B,Pł,L,Skr,M,Kż,MP,MA,MO: 1| O,Śl: 2| A: 3
   Atuty: Silny; Adrenalina; Twardy jak diament; Magiczny Śpiew;







    » PRZYWÓDCA «


    P R Z E S I L E N I E
    P Ó Ł N O C N E

    » wojownik
    Zaraz po wykluciu sprawia wrażenie krępego i postawnego, przekładając sen i jedzenie nad wysiłek. Gdy jednak rozwinie się nieco, pozna pierwsze opowieści i wyruszy na swe pierwsze wyprawy, ten współczynnik będzie zmieniał się coraz bardziej - Fen wyrośnie, wysmukleje, wyciągnie się, i chociaż będzie wciąż górował ponad rówieśnikami, jego sylwetka pozostanie smukła i atletyczna.
    Pokrywają go wciąż miękkie i delikatne łuski mlecznej barwy. Od strony grzbietu łuski są duże i nastroszone, zlewające się ze zdobiącymi go kostnymi wypustkami, ciągnącymi się od nasady łba po zwieńczenie ogona. Od strony podbrzusza łuski łagodnie przechodzą w maleńkie drobiny, które na pachwinach i gardzieli przepuszczają róż skrytej pod nimi skóry. Podobny odcień przebija się na półprzezroczystych błonach rozłożystych skrzydeł, w miejscach, w których pokrywa je misternie spleciona sieć ledwo widocznych żyłek.
    Prócz skrzydeł, ślepia są jeszcze czymś, co w pisklęciu zwraca uwagę - szaroniebieskiej barwy, z plamami czerwieni, czasem zdają się pobłyskiwać fioletem.




    » ZASTĘPCA «


    S O S N O W Y
    P O C I S K

    » czarodziej
    Szyszka jest typowym młodym smokiem północnym. Smukła i z długim ogonem, ma gęste, brązowe i cudownie mięciutkie futro. Opierzone, również brązowe skrzydła są poprzecinane ciemnymi smugami – to właśnie dzięki nim zyskała swój pisklęcy przydomek. Są one również przyczyną jej doskonałych umiejętności ukrywania się wśród gałęzi drzew i krzewów. Szyszka ma ostre ząbki i pazurki. Nawet intensywnie zielone oczy mają charakterystyczne dla niej brązowe plamki. Wzdłuż linii grzbietu ciągnie jej się pas ciemniejszego futra.





    » STARSZYZNA «


    -----
    -----




    » UZDROWICIELE «


    L E K K O Ś Ć
    W I A T R U

    To średniej wielkości smoczyca o gęstym, wiecznie zmierzwionym futrze. Gładkie łuski zastępują sierść tylko na łapach. Ciało jest długie, niemal wężowate, a ogon zakończony większą kitą. Nieco za krótkie pierzaste skrzydła są z wierzchu ciemniejsze od reszty futra. W przeciwieństwie do wielu północnych Aderyn nie ma widocznych uszu, ale jej łeb ozdabia para gładkich, wygiętych rogów. Ślepia błyszczą wesoło, na pysku często gości uśmiech szeroki do granic możliwości. Dodatkowo smoczyca chętnie nosi na sobie skóry upolowanych zwierząt oraz inne, własnoręcznie przygotowane akcesoria.

    K W I A T
    K U R H A N U

    Takhara to bardzo drobniutkie, smukłe pisklę o podręcznikowych proporcjach smoka drzewnego. Pokryta jest małymi łuskami w kształcie rombów, odstającymi wyraźnie od skóry ale poukładanymi gęsto przy sobie by nie pozostawić nawet skrawka ciała bez ochrony. Większość jej łusek jest ciemnozielona, miejscami niemalże czarna. Odcienie tej soczystej zieleni przywodzą na myśl w pełni dojrzałe liście, tuż przed przejściem w jesienne barwy. Wyjątkiem jest srebrny pas łusek ciągnący się od miękkiego nosa Takhary aż po koniuszek jej długiego, cienkiego ogona. Wzdłuż tego pasa wyrastają z jej ciała haczykowate kolce przypominające rekinie płetwy grzbietowe. Oświetlone promieniami Złotej Twarzy żebra smoczycy są wyraźnie widoczne, nieco odstające. Łabędzia szyja uwieńczona jest pociągłym, wąskim łbem, z którego szczytu wyrasta zaczątek pary rogów kształtem przypominający rozwidlone, złamane gałęzie o zaostrzonych końcach. Duże, srebrne ślepia pisklęcia patrzą na świat z ufnością i zachwytem. Zręczne, chwytne łapy smoczycy zakończone są szeregiem długich, srebrnych szponów. Skrzydła Takhary o charakterystycznej dla smoka drzewnego budowie posiadają dwa palce ułatwiające młódce wspinanie się po drzewach.




    » KLERYCY «


    -----
    - - -




    » ŁOWCY «


    W Y S Ł A N N I C Z K A
    N I E B A

    Liana jest stosunkowo pokaźna, jak na przedstawicielkę swoich gatunków. Geny drzewnych zwyciężyły tu nad północnymi - łapy ma długie i silne, zakończone zręcznymi palcami i zagiętymi pazurami ułatwiającymi wspinaczkę. Podobnie długi jest jej ogon, szerszy u nasady i zwężający się na końcu, zakończony ostrymi kolcami w kształcie trójzębu. Wydaje się być grubszym przez puchate włosie, które z niego wyrasta. Skrzydła smoczycy są pierzaste i stosunkowo wąskie - przystosowane do latania w ciasnych przestrzeniach, między drzewami. Pióra są w różnych odcieniach zieleni, poznaczone prążkami - każda lotka wygląda jak rzeźbiona z malachitu.
    Całe ciało Pnącej pokrywa gładkie, lśniące futro średniej długości. Wydaje się krótkie, jednak wcale takie nie jest - widać to jednak dopiero wtedy, kiedy smoczyca się napuszy. Jego bazowy kolor to jasny płowy, wymieszany w niektórych miejscach ze złotem i lekkim pomarańczem. Przełamują to czarne rozety na pysku i tułowiu, które na szyi i ogonie przechodzą w dłuższe paski. Łapy, od połowy stawu w dół są całkowicie czarne.
    Pysk Liany jest stosunkowo krótki i szczupły. Najwięcej uwagi przykuwają jej ślepia - okrągłe i wielkie, z wyraźną heterochromia. Prawa tęczówka jest jasnofioletowa, lewa jasnozielona. Po bokach pyska wyrastają trzy małe kolce, a nad nimi widać niewielkie, szpiczaste uszy. Z czoła wyrasta para rogów, początkowo prostych i wkręcających się w połowie.


    D E S P O T Y C Z N Y
    F E R W O R

    Pisklę nie różni się za bardzo wyglądem od swoich pobratymców. Gładkie duże łuski w jasno ciemne łaty nachodzące na siebie coś na wzór kamuflażu oraz granatowa błona umieszczona wzdłuż ogona kończąca się na tylnej części głowy. Smoczek posiada charakterystyczną żółtą plamę na prawym oku.

    Ż E L A Z N A
    S T R Z A Ł A

    Ona jest smokiem drobnej i giętkiej postury, jej stawy mogą wydawać się giętkie kiedy skacze i biega. Z grzbietu wyrastają jej duże błoniaste skrzydła których łuseczki mimo białego koloru lśnią lekko błękitem a ostatnie rządy i niektóre środkowe łuski lśnią srebrem.
    Łeb ma smukły, trójkątny. Osadzone w czaszce oczy są duże i błękitne, zachodzą lekko czerwieńią od źrenic kiedy jest bardzo zdenerwowana. Powieki są lekko zabarwione srebrem wpadający w szarawy niebieski. Jej źrenice są skośne (Nie okrągłe!). Jej nozdrza są drobne bez skrzydełek nosowych. Z tyłu głowy wyrastają dwa proste białe rogi, a tuż pod nimi osadzone są uszy w kształcie błonek.
    Gardło i podbrzusze wyłożone jest większymi płytami strukturalnie wyglądającymi jak jej łuski.
    Barki ma wąskie i zdawało by sie ze delikatne.
    Brzuch jest spięty, atletycznie wcięty
    Łapy ma szczuple wyłożone łuską, 4 palce w przednich 3 w tylnych. Pazurki ma drobne, białe oraz ostre jak brzytwy. Ogon jest stosunkowo długi (ok długość jej ciała) jest cienki jak bicz a końcówka jest zakończona podwójną błonką.
    Od czubka głowy po barki rozciąga się błoniasty grzebień.





    » PIASTUNI «


    B A G I E N N A
    G A W Ę D A

    Zdarzyło ci się kiedyś zobaczyć grzbiet pływającego krokodyla? Widziałeś jego ślepia, jak błyskały tuż ponad powierzchnią bagiennej wody? A potem ten krokodyl zaczął się zbliżać. Wychodzi na brzeg, całą swoją sylwetką pokazując swą krokodylo... Hipopotam? Krokodyl okazał się być nad wyraz wysoki oraz szeroki. Miał też parę niewielkich uszu. Był hipo... Nie. To nie krokodyl, to nie hipopotam. To smok!
    Niewielki, przysadzisty smok bagienny. Niby toporny, ale jednak mający swój urok. Niby cały brązowy, ale jednak jego grzbiet oraz wierzch ogona i łba były poznaczone zielonymi cętkami. Czy też raczej - chmarami ciemnozielonych, a czasem też jadowicie zielonych, łusek. Inaczej wyglądały cztery kończyny, na których smok, czy też raczej smoczyca, się opierała. Gdyby już błotno z ich spłynęło, okazałoby się, że ciemny brąz stopniowo przechodzi w jaśniejszy odcień tego koloru. Tego samego, który w postaci półprzezroczystych, szczątkowych błon rozpościerał się między palcami czterech kończyn stąpających. Podobne błony - jasnobrązowe, poznaczony zielonymi żyłkami - tworzyły trzy grzebienie na głowie i szyi smoczycy oraz dwa kolejne, niby płetwy, na końcu ogona. Nie zapominajmy też o skrzydłach, których błony przedstawiały ten sam przejaw kreatywności natury. Same skrzydła były niewielkie, choć wystarczające do krótkich lotów.
    I były jeszcze ślipia. Z daleka mogły się wydawać wrogimi, krokodylimi oczami, ale z bliska okazywało się, że ich różowa barwa miast ciskać gniewnymi gromami, rozświetla się pogodnymi iskrami. I jak gdyby chcąc znaleźć połączenie między gromem, a iskrą, róż jest poprzecinany delikatnymi, jasnozielonymi "piorunami".


    L A W I N A
    O B Ł O K Ó W

    Chmurka od wyklucia była zbudowana dość mocno jak na pisklę. Jej prawie czarne łuski sprawiały, że nocą mogłaby być nie do wykrycia, ale na jej nieszczęście ten idealny kamuflaż psują cztery kolce wyrastające na karku tuż za głową i kolejne trzy mieszczące się na zadzie w jaskrawym, błękitnym odcieniu, podobnie jak trzy płyty różnej wielkości znajdujące się na końcu długiego, ale grubego ogona oraz duże pazury. Kolejną skazą były pojedyncze, kolorowe łuski w kolorach różu, żółci i niebieskiego odziedziczone prawdopodobnie po Górskim rodzicu. Spód jej pyska na szczęście był już bardziej stonowany, chociaż nadal niebieski. Pas tej barwy ciągnie się od dolnej szczęki, przez spód szyi i kończy przed obojczykami, a przez białe punkciki może na myśl przywodzić rozgwieżdżone niebo. Zabawnego wyglądu mogą też nadawać duże, pożółkłe kły wystające z dolnej szczęki, a do tego po dwa zęby ze szczęki górnej na każdą stronę pyska. Nad żółtymi ślepiami z pomarańczową, owalną źrenicą, można dostrzec większe, ciemniejsze łuski, imitujące prawdopodobnie coś na wzór brwi.




    » CZARODZIEJE «


    K O J Ą C A
    G Ł Ę B I A

    Zdecydowanie bardziej wdała się w mamusię, niż w tatusia. Jej ciało w całości pokrywają trójkątne, śliskie łuski w kolorze ciemnego granatu, jedynie podbrzusze zmienia kolor w szarość, idealnie pasującą do oczu samiczki. Właśnie, ślepia... Je również odziedziczyła po matce. Srebrzyste, piękne oczęta, jak na córeczkę mamusi przystało! Ciało Khrizuaenty jest długie, drobne, trochę niczym u węgorzy. Posiada krótkie łapki, między którymi znajduje się błona, pomagająca jej w pływaniu. Od podstawy szyi, aż do końca długiego, smukłego ogona wyrastają cieniutkie kolce, między którymi rozwieszona jest cieniutka błona, o kolorze takim samym, jak jej ciało. Niczym prawdziwy smok morski! Meszanka nie potrafi oddychać pod wodą, tak jak jej mama. Nie posiada żadnych rogów na łbie, jednak mimo to jej pysk bardzo się wyróżnia... Jest płaski, a wąsiki, na razie niewielkie, kiedyś będą niezwykle długie, niczym u prawdziwych sumów. Wnętrze pyska, odziedziczone po tatusiu, ma granatowy kolor. Sam pysk natomiast jet wypełniony ostrymi ząbkami. Po bokach jej żuchwy wyrastają trzy drobne kolce, pomiędzy którymi również jest rozwieszona błona. Natomiast skrzydła... Cóż, są stosunkowo niewielkie, słabe, przystosowane raczej do życia z nimi w wodzie, niż na lądzie. Ostatni ich palec jest o połowę krótszy od pozostałych, a błonę przecinają ledwie widoczne, szare żyłki.

    S O S N O W Y
    P O C I S K

    » Zastępca

    L I S I A
    M I S T Y F I K A C J A

    Nivis niedługo po wykluciu była malutką kulką futra, w zabarwieniu szarawym, z nieco króciutkim pyskiem. Wyglądała z tym grubiutko. Jej rogi nie zdominowały jeszcze długich oklapniętych uszu, które czasem bezwładnie opadały. Jednak z czasem urośnie, a jej ciało się wysmukli stanie się co prawda smokiem niższym, ale długim, z dwiema mocnymi parami łap zakończonymi okrągłymi paluszkami przyozdobione długimi zakrzywionymi pazurami. Jej futro stanie się cieńsze, gładsze i bardziej przylegające do ciała, a jego barwa nabierze żywych, rudawych kolorów z ciemnymi podpaleniami na łapach oraz cętkami. Pyszczek oraz brzuch smoczycy zabarwią się na śnieżnobiałą sierść. Spod grubego pisklęcego futra wyłoni się również cienki ogon, który jedynie na zakończeniu nie stracił puszystości zostawiając białą puchatą kitkę. Posiada ciemne cętki na całym ciele. Grzbiet, oraz policzki Nivis zdobią czarne wypustki kostne. Pysk smoczycy znacznie się wydłuży pozostawiając dość ostry kształt mordki, a jej dwa niezdarne uszy przestaną jej przeszkadzać i zaczną czemuś służyć. Rogi natomiast urosną dodając jej nieco groźnego wyglądu. Jednak w młodzieńczych latach kiedy będzie zrzucać pisklęce futro będzie niestety wyglądać paskudnie. Potrafi poruszać się bezszelestnie i z ogromną gracją, jednak jest bezsilna w starciu z innym smokiem gdyż przez futro jest narażona na obrażenia. Przez to preferuje też polowania na małą zwierzynę, bądź podkradanie jaj.

    Ś W I E T L I S T A
    L A G U N A

    Titie posiada gładkie, zaokrąglone, lśniące łuski (co jest jednym z jej największych atutów, jeśli chodzi o wygląd) w odcieniach granatu i fioletu. Barwy te układają się w fale wzdłuż jej smukłego ciała, aż po koniec długiego ogona z błoniastą płetwą. Na pyszczku zaś fiolet układa się w jakby gwiazdę, ładnie odbijającą kolorystycznie z jej fioletowymi oczami. Jednak nie dajcie się zwieść jej niewinnemu pyszczkowi z dwoma wąsami (które rosną w raz z jej wiekiem) . Może i nie posiada zdolności ziania np. ogniem, jednak ma ostre zęby, których nie zawaha się użyć, kiedy czuje się zagrożona. Jej wyglądu dopełniają jeszcze króciutkie łapki z błonami (pomagającymi pływać, tak samo jak skrzela) i pazurami oraz skrzydła z błękitną błoną. Przydatne głównie do pływania, jednak nadają się też do latania, a tę smoczyce ewidentnie coś ciągnie do chmur. A co do rzeczy pomagających w pływaniu, nie posiada jednak płetwy wzdłuż całego ciała jedynie fragment od głowy do połowy tułowia.




    » WOJOWNICY «


    W Y B E B E S Z O N E
    J E L I T A

    Tą wielką wywerne skrywają fioletowo zabarwione łuski, gdzieniegdzie błyszczące prawie jak chitynowe pancerzyki owadów, chociaż większość jest starta i zmatowiała. Łeb okrywa korona powykręcanych rogów błyszczących i opalizujących jakby to były same promienie słońca. Tak jakby był to jedyny element niedotknięty katorgą jej życia. Dwie pary bladych ślepi, niegdyś tętniących życiem zagnieżdżone są w opływowym pysku. Jej twarde wargi są niezwykle ostre i poszarpane, jakby odwzorowujące ułożenie zębów. Szyje ma długą, z grubą obwisłą skórą pod gardzielą. Przez grzbiet biegną wypustki a długi ogon jest zakończony rogami przypominającymi te na łbie, dwie pary dokładnie.

    D Y M I Ą C E
    Z G L I S Z C Z A

    Nie da się go nie zauważyć. Jako pisklak jest drobniutki, jak każdy jego rówieśnik, ale nieco większy od przeciętnego malucha. Posiada długie, patykowate kończyny i ogon. Kanciasty kształt ciała zawdzięcza prawdopodobnie kolczystym wypustkom, pokrywającym cały jego grzbiet, linię szczęki i ogon. Łuski ma jeszcze miękkie i gładkie, są jednak już wyraźnie fasetkowe i bardziej wypukłe niż łaskie.
    Łuski Mentiroso mają kolor bogatej czerwieni na prawie całym jego ciele. Najciemniejsze są na grzbiecie - skupiają się wokół kręgosłupa i szyi, aż do czubka nosa. Dalej, po bokach ciała, rozchodzą się nieco bledsze, jak nieco bardziej natleniona krew, matowe i coraz drobniejsze. Podbrzusze pokrywają najmniejsze łuski, ale też najbardziej skupione i przylegające do siebie, dzięki czemu samczyk jest chroniony, jeśli chodzi o najwrażliwsze miejsca.
    Geny pustynnego przeważyły w Mentiroso, ponieważ posiada parę przednich łap. Są nieco mniej umięśnione i drobniejsze niż tylne, ale są. Uzbrojone w czarne szpony, będą kiedyś doskonałym narzędziem zabójcy. Tylne łapy maluch już ma wyposażone w sugestię mięśni, które z biegiem czasu się rozwiną.
    Wodny posiada krótki pysk w trójkątnym kształcie, wzdłuż którego ciągną się kolczyste wypustki i łuskowate narośla. Pod brodą, wzdłuż nosa i dalej między czarnymi rogami dominuje kolor głębokiej czerwieni, a po bokach łuski błyszczą nieco jaśniejszym odcieniem. Głęboko osadzone, duże oczy mają kolor płynnego złota, w którym utopione są dwie, lśniące, kocie źrenice. Malec patrzy z wiecznym wyrazem głupkowatego zdziwienia na pyszczku.
    Jedną z jego bardziej charakterystycznych cech jest ogon, który ciągnie się za nim niczym sznur. Giętki, ostro zakończony, posłuży dobrze jako kolejna broń, a póki co gonienie za nim sprawia Mentirosie mnóstwo frajdy. Ogon również pokrywają czerwone, drobne łuski, a zakończony jest "grotem" ze stwardniałej skóry.


    P R Z E S I L E N I E
    P Ó Ł N O C N E

    » Przywódca




    » ADEPCI «


    G Ł Ę B O K I
    K O L E C

    Nywlorth jak na swoje pochodzenie wygląda dość mizernie. Brak mu odstraszającego groźnego wyglądu, ogromnych wściekłych ślepi czy długich ostrych rogów. Ma długi ogon z postrzępioną płetwą wzdłuż niego, dosyć uciążliwy na lądzie, małe skrzydła z jednym długim paluchem trzymającym błonę i jednym mniejszym niby kciukiem. Wyglądają bardziej jak płetwy z powodu swojej wielkości. Na dosyć krótkiej szyi umieszczony jest mały łeb. Ma wydłużony pysk z czterema sporymi zębami wystającymi po obu stronach pyska po dwa. Mimo, że jest gadem, ma duże ostające do tyłu uszy, pofalowane na krawędziach. Od czubka jego głowy do barków biegnie niski postrzępiony grzebień. Jego dosyć długie nogi jak na morskiego zakończone są ostrymi haczykowatymi pazurami.Wydaje się, że to jego jedyna broń. Ma po cztery palce na jednej nodze, a pomiędzy nimi znajdują się mocne błony ułatwiające pływanie. Ma również dodatkowe błony od połowy uda do ogona oraz od łokcia połowy żeber.

    C H R O B R Y
    K O L E C

    Samiczka jest strasznie długa i chuda, wygląda jakby za chwilę miał porwać ją wiatr. Pysk ma smukły niczym charty które znają ludzie, uszy typowo gadzie. Łuski podobne do tych które pokrywają pytony z kolei pióra jakby ktoś ogołocił papugę i podarował smoczycy. Pióropusz na głowie będzie rósł z wiekiem podobnie jak dłuższe pióra które wyrastają jej w połowie pleców i na zadzie. Może kiedyś pióra zakryją jej uda? Oczy wyglądają jakby przysłoniło je bielmo, są błękitne i zapewniam was że świetnie widzą świat. Wnętrze pyska jak i język są granatowe po przodkach Chłodnym Obrońcy. Głowa będzie złota reszta ciała w różnych odcieniach czerwieni. Skrzydła i pióra są mieszanką czerwieni, niebieskiego i żółci jak u ary.

    P O G O D N A
    Ł U S K A

    Smukła, zgrabna smoczyca, nie wyróżniająca się bardzo na tle innych przedstawicieli jej rasy. Łuski ma twarde, owalne, strukturą przypominające korę drzew. Jej kolory stanowią idealny kamuflaż w leśnym terenie, składając się z przeplatających się, różnych odcieni brązu, zarówno tych ciepłych, bliskich żółci i czerwieni, jak i chłodnych, bliższych szarości. Głowę ma delikatną, o krótkim pyszczku. W paszczy poza małymi, lecz bardzo ostrymi zębami skrywa długi, rozwidlony na końcu język. Jej oczy są mądre, duże, ciekawskie, w kolorze jasnych kwiatów lawendy. Otoczone są szeregiem drobnych wyrostków kostnych, ciągnących się aż do długich, spiczastych uszu, pokrytych bardzo delikatną łuską. Otwory nosowe tylko delikatnie wyłaniają się spod skóry jako niewielkie wypustki z dziurkami. Z obu stron pyska przebiega pas ostrych, zielonych łusek - od czubka pyszczka, nad nosem, dalej pod oczami, a kończy się zaraz przy uszach. Taki sam pas przebiega także przez jej szyję, grzbiet, oraz połowę długiego, zwężającego się ku końcowi ogona. Dość charakterystycznym elementem jej wyglądu jest fałd luźnej skóry, zaczynający się na żuchwie, rozciągający się przez podgardle, kończąc na szyi. Pokryty drobnymi, zielonymi łuskami, jest dość nieregularny w swoim kształcie. Łapy Paqui są długie, tak jak same palce i pazury. Jej wąskie skrzydła pokrywa cienka, lecz wytrzymała błona w odcieniach brązu. Jedynie brzegi są inne, kremowe, o nieregularnej krawędzi koloru, wchodzącej plamami w wyższe partie skrzydeł.




    » PISKLĘTA «


    A X A R U S
    Z pewnością ma więcej cech Morskich, niż Drzewnych. Z wyglądu w końcu bliżej mu do bestii wyjętej z głębin, niż do typowego smoka. I tak można o nim mówić. Bestia. Pierwszą cechą, która przemawia za takim stwierdzeniem, są oczywiście macki. Czy raczej dziwnie wyglądające, smocze wąsy, znajdujące się w dwóch miejscach - z tyłu łba i na obu łukach brwiowych. Ta korona z macek czyni z niego istnego władcę głębin. A skoro o głębinach mowa - jakoś trzeba tam przetrwać. Dlatego też jego ciało jest do tego przystosowane.
    Błony między palcami na których końcach znajdują się szare pazury, pomagają mu poruszać się zwinnie i zgrabnie pod wodą, a dziwaczny ogon ma specjalne zadanie. Otóż pokryty lepkimi naroślami z obu boków, jest idealny do wabienia i chwytania ryb. Z oddali wygląda jak jakaś zwyczajna, morska roślina. Ryby mogą się rozczarować.
    No i jeszcze dwie, krótkie płetwy znajdujące się tuż za przednimi łapami. Są czymś na wzór... pozostałości po bardziej "rybich" przodkach. Mimo iż morska bestia nie potrafi nimi znacząco poruszać, to z pewnością są one jakąś pomocą w tym przerażającym świecie głębin. No i jak olśniewająco wyglądają!
    Mimo iż większość ciała Axarusa pokrywają ciemno-zielone łuski, to znajdzie się tu również złoty kolor. Tuż przy grzebieniu, ciągnącym się od początku mackowej korony, aż do ogona, można dostrzec sporo plamek właśnie tego koloru. Z wiekiem jednak przybyło tego trochę więcej. Na tułowiu i początku ogona zaczęły wyrastać mu dosyć małe, złote kolce, które przebijały zielone łuski, wychodząc na powierzchnie. Przypominało to w procesie wyrzynanie się kłów. Jak można się domyślić - nie było to dla niego zbyt przyjemne.
    Podobne, lecz nieco grubsze kolce znalazły się również przy wcięciu żuchwy. Dokładnie cztery. Kolejną cechą, którą odziedziczył po ojcu są oczywiście błękitne oczy, charakterystyczne dla rodu Cichego Potoku. Samice z rodzinnych stron Axarusa stwierdziły jednogłośnie, że czyni to Głębinowego jeszcze bardziej atrakcyjnym. (Tak naprawdę była to tylko jego matka)
    No i skrzydła! Jak na bestię, spędzającą sporą część swojego życia pod wodą, to są całkiem sporych rozmiarów. Mamy tutaj do czynienia z błoną i tylko trzema palcami, zakończonymi ostrymi szponami, które jednak w zupełności wystarczają.
    Ostatnią cechą wyglądu młodzika, jest naszyjnik, tradycja kontynuowana po ojcu. Póki co, zawieszoną na szyi ma jedynie zasuszoną mackę i złotą łuskę, ale z czasem przybędzie tego o wiele więcej.


    D A L E R O T H
    Daleroth jest dość przysadzisty jak na smoka powietrza. Nie brakuje mu jednak gracji typowej dla tej rasy. Pysk smoka ma wydłużony kształt, zakończony niebieskim rogiem znajdującym się nad nosem, a także "wypustką" tworząca coś w rodzaju brody. Ponad to posiada niebieskie kolce wyrastające z miejsca połączenia dolnej szczęki z szyją. Rogi smoka są lekko poskręcane w kolorze niebieskim. Daleroth ma także błonę na grzbiecie, której elementy oddzielone są niebieskimi kolcami. Podbrzusze smoka także jest koloru niebieskiego i emanuje bladym światłem. Skrzydła są rozłożyste, wyłożone niebieską łuską, a ich czubki zakończone są spiczastymi wypustkami. Ogon zwyczajny, bez żadnych szczególnych znaków.

    D A H V
    Samiec o dość długiej, łabędziej szyi i pięknym, kruczoczarnym futrze pokrywającym całe jego ciało. Jego uszy są sympatycznie zakręcone a pod oczami kilka kępek futra utworzyło białek kropki. Dość szczupły, młody jeszcze. Prawdopodobnie taka figura już mu pozostanie, jeśli nie będzie za dużo jadł.

    R H Y S
    Jako dorosła smoczyca jest troszkę niska, nawet jak na morskie standardy. Jest również troszkę okrągła, mając tłuszczyk tu i ówdzie- w zdrowych proporcjach. Nie posiada skrzydeł, jedynie na jej plecach ciągnie się długa cyjanowa płetwa która często potrafi się kiwać i opadać na boki. Całe jej ciało jest różowe, pokryte ciemnymi jak i białymi kropkami. Ma jasny, kremowy brzuch jak i białą łatę na pysku. Sam jej pysk zdobi jeden róg. Posiada również heterochromię, jej lewe oko jest szaro-białe, a drugie koloru podobnym do jej płetwy grzbietowej. Palce u jej łap posiadają błony pławne

    T O
    Limit? Jakby nie istniał w tym przypadku, lub był naciągany na swoje najcieńsze granice możliwości.
    Ci najstarsi w ogniu powiedzą, że coś tu jest nie tak, że "To" przypomina kogoś z dawniejszych czasów, kogoś kto uciekł i był tchórzem. Nie tylko z powodu koloracji łusek młodzika...
    Jednak inni, nieznający przeszłości stada płomienia, mogą uznać za rzadkość i piękno oblicze młodego, jakby sam meteoryt z gwiazd przybrał formę smoczą i zleciał im z nieba.
    Potomek dwóch olbrzymów nie zyskał na najgorszych genach, a zamiast tego jako pierworodnysamego tytana zyskał to, co najlepsze serwuje jeziorko genetyczne, które było mu zaoferowane.
    "To" cechuje się wielkimi proporcjami, czy to łap, ogona, łba czy samych skrzydeł i innych części ciała. W prostocie można powiedzieć, że jest najlepszym w swojej krwi rasowej. Wysoki, masywny, a co najważniejsze gruby.
    Zacznijmy jednak od początku, czegoś, co jest ułożone najwyżej na ciele młodego.
    Głowa "Tego" Jest długa, a jego szyja jest dość średnia w długości i gruba, a na jej bokach widnieją wypustki, które to przylegają w najczęstszych przypadkach, lecz posiadają możliwość poruszania się.
    Twarz i pysk "To" jednak są spłaszczone, bądź przynajmniej krótkie, a sam samiec może nawet liznąć ozorem swoje oczy czy to nos, by sobie je nawilżyć.
    Przy długiej gębie samca widnieją dwa kły, przypominające te u mamuta przekrzywiające się do przodu, a dalej za nimi na wyższej linii policzków widnieją kolejne wypustki, ciągnące się krótko, jakby chcąc jedynie zakryć ekspresje pyska tytana.
    Kolejną częścią są plecy, na których linii widać drobne, szerokie kolco-łuski. Dalej rozciągają się błoniaste, wielkie skrzydła, jakby nietoperze, kończące się przy początku ogona, a sam samiec używa ich często jak peleryny, czy też... Coś na wzór kocyka, którym to jak czysty nietoperz się otacza.
    Pod skrzydłami widnieje sylwetka, gruba i pokazująca, że młodzik nie będzie miał żadnych chudości w swej osobie. Przednie łapy, większe od tylnych, lecz tylko odrobinę, ukazują na sobie masywne łapska z pięcioma palcami i pazurami czarnymi jak smoła. Tylne łapy ukazują się budową także niemałą, a same piskle może na nich tymczasowo ustać, by na przykład jak goryl się rozejrzeć po okolicy. Widnieją na nich cztery pazury.
    Ogon gruby, średniej długości jest dość sztywny, by utrzymać cielsko do którego jest podłączone. Na jego bokach widnieją wypustki, między którymi widnieje lekka błona, a na końcu widnieje ostry, chaczykowaty kolec.
    Gdy budowe mamy za sobą, czas na koloryzacje tego gruboszka!
    Tak jak wspomniany wcześniej meteoryt, samiec jest ciemnych kolorów jak sam głaz.
    Ciemnobrązowo-szary kolor zaciemnia się coraz bardziej, a to na bokach czy ogonie i zaczyna przypominać prążki czy też inne zaokrąglone w różne wzory ciapki. Ciemność widnieje także na jego pysku, układając się we wzór maski.
    Jest po prostu ciemny, lecz nawet w tak mrocznych sytuacjach jest światło...
    Złote. Złote, wymieszane lekko z beżem i jaśniejszym brązem, samiec posiada takie rozmyte przejaśniające nocną czerń kolory w pomniejszych miejscach, takie jak przy spodzie ogona, szyi, czy to nawet spodzie łap i miejsc podbrzusza.


    F I L L E
    Z racji płynącej w jej żyłach krwi smoka olbrzymiego oraz północnego samica wygląda dość nietypowo. Nieznacznie większą od pozostałych. Smukłe, aczkolwiek wytrzymałe ciałko pozwala na sprawne przemieszczanie się po trudnym terenie.
    Cechą która na pewno w pewnie sposób wyróżnia ją od innych jest połączenie łusek oraz futra.
    Pierzaste skrzydła przyozdobione długimi, wytrzymałymi piórami, każde z nich posiada inny odcień brązu. Wzdłuż całego ciała zaczynając od czubka głowy po sam koniuszek ogona biegnie gęsta, znacznie ciemniejsza grzywa o jednolitej barwie. Futro pokrywa również plecy smoczycy jak i tylnia część łap. Drobne łuski tworzą wytrzymały pancerz w miejscach najbardziej narażonych na obrażenia podczas walki takich jak: brzuch, klatka piersiowa, szyja oraz przednie części łap. Te znajdujące się bliżej futra posiadają nieco brązowego pigmentu, który zanika u tych położonych nieco dalej.
    Głowę Fille zdobią dwa chylące się ku dołowi rogi wyłaniające się spośród kosmkow grzywy. Nieco wydłużone, szpiczaste uszy pokryte są futrem które stopniowo zamienia się w łuski na policzkach. Pokrywają one również grzbiet pyska, tym samym chroniąc go. Bystre oczy koloru niebieskiego, posiadają wyraźne zielone plamki.


    P U C H
    Aktualnie jest śnieżnobiałą kulką na masywnych króciutkich łapkach. Gęste futerko jest nieco przydługie na brzuszku, u nasady ogona i na łebku (przy czym to ostatnie jest przyczyną ciągle zasłoniętych oczu), natomiast sam pyszczek porasta już zaledwie miękka szczecinka. Białe skrzydła są jeszcze malutkie i skąpo opierzone, co sprawia nieco wrażenie jakby ktoś próbował stworzyć pokracznego misia-aniołka. Na grzbiecie futro jest znacznie krótsze i przyozdobione jasnobrązową pręgą idącą wzdłuż kręgosłupa aż do końca ogona. Poza zielonymi oczami. Całości dopełniają ledwo widoczne zielone ślepka.

    M L E C Z
    Mlecz jest dosyć pokracznym połączeniem dwóch skrajnie różnych ze sobą ras. Mimo iż wysokość jest ładnym ukłonem w stronę genów ojca to samiczka jest stosunkowo chuda i sierść w miejscach innych niż łapy od zgięcia nie jest gęsta, przez co doskonale pokazuje jak drobne ma ciało. Zawinięte lekko w tył rogi, przypominające czółki oraz kilka pochowanych w sierści czarnych kolców dobrze kontrastuje z podwójną parą skrzydeł - Puchatych, o lekko owalnym kształcie na których nie ma żadnych wzorów, chociaż cała sierść gdzieniegdzie ma kilkanaście brązowych akcentów. Długie, pędzelkowate uszy oraz dosyć przerażające czarne ślepia, które posiadają również czarną źrenice, przez co zlewają się w jedno. Przerażające tylko przez chwile, bowiem duże ślepia Mlecza wyglądają bardzo.. Przyjaźnie z bliska!
    Ogon nie jest masywny, posiada jedynie idące od grzbietu małe, czarne kolce które raczej nie wyrosną na zbyt duże w przyszłości. Pysk długi, lekko kwadratowy posiada szereg prostych, jeszcze niezbyt dobrze wykształconych kiełków.


    Kod:

    [color=#acc0ca][b]-----[/b][/color]
    [color=#3b8bb3]-----[/color]
_________________



[KK] B Ó J K A - chmurnik
S: 1 | W: 1 | Z: 1 | M: 1 | P: 2 | A: 1
L, Skr, MP, Śl: 1| MO, MA: 2
    I. SILNY
    II. ADRENALINA
      dodatkowa kość w testach na akcje fizyczne [bieg, atak, obrona], w przypadku niepowodzenia akcji maksymalna rana wynikająca z sumy kostek na akcję
    III. TWARDY JAK DIAMENT
      -1 do ST we wszystkich rzutach na Wytrzymałość, raz na miesiąc podczas modlitwy otrzymuje dar od swojego patrona
    IV. MAGICZNY ŚPIEW
      raz na walkę/polowanie, obniżenie o 2 liczby sukcesów przeciwnika

    BŁYSK PRZYSZŁOŚCI
      Ostatnie użycie: -- / --

    kamienie szlachetne: 20
    2x agat, 2x akwamaryn, ametyst, bursztyn, 2x cytryn, 2x diament, 2x granat, 2x koral, 2x onyks, 2x szmaragd, turkus

    pożywienie: 18/4 mięsa | 12/4 owoców
    3/4 bazyliszka, 3/4 koboldów, 2/4 rysia, 4/4 gryfa, 3/4 lich,
    3/4 pułapka - do sprawdzenia po 05 / 06 | 2/4 truskawek, 2/4 orzechów laskowych, 2/4 pigw, 2/4 sałaty morskiej, 2/4 rokitnika, 2/4 gruszek
    fabularnie: pergamin z piktogramami; naszyjnik ze szmaragdem i srebrną zawieszką; futro kotołaka, żbika, wilka
    mechanicznie: szalik [chroni przed zimnem rasy nieodporne na chłód]; czapeczka [jednorazowo chroni łeb przed smoczym oddechem]; rzeźba szczęki Zewu Płomieni [jednorazowo - +3 sukcesy do ataku w pysk]
Ostatnio zmieniony przez Przesilenie Północne Wczoraj 12:23, w całości zmieniany 81 razy  
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Style WoW created by Matti and modified by Przyproszona Biela.

Forum © Naomi (2006-2019).
Images and art are © to their creators.
Dragon emoticons © J-C.
Never copy anything without permission!



Wymiana bannerami: KLIK!

DH
SnM


Strona wygenerowana w 0,17 sekundy. Zapytań do SQL: 9