FAQ  Szukaj  Użytkownicy  Grupy Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości Profil Zaloguj Rejestracja

Poprzedni temat «» Następny temat
Spis Stada Wody
Autor Wiadomość
Tialdreith 
Pisklę
Utracony Blask



Stado: Wody
Rasa: Skrajny
Księżyce: 15
Płeć: Samiec
Opiekun: Rhaegranthur*, Szlachetny Nurt
Wiek: 19
Dołączyła: 04 Gru 2015
Posty: 1182
Wysłany: 2016-08-18, 19:14   Spis Stada Wody
   A: S: 1| W: 1| Z: 2| I: 2| P: 2| A: 3
   U: B,P: 1|
 


    • Kaskada Kości • Aby dobrze przyjrzeć się Ishtar trzeba zacząć od opuszczenia łba. Jest ona wyjątkowo małą samicą, nawet jak na smoka morskiego. Drobna, a do tego sprawiająca wrażenie niezdrowo wygłodzonej. Skóra pokryta niewielkimi, trójkątnymi łuskami wyraźnie opinają odstające kości. Pomimo tego zachowuje smukłość sylwetki, a obecne wszędzie gdzie trzeba błony sprawiają że w niczym nie ustępuje pozostałym morskim. Kolorystycznie przywodzi na myśl głębiny morza – dominuje ciemny granat, momentami niemalże pojawia się czerń. Rozjaśnienia widoczne są jedynie na pysku, łapach i końcówce ogona, gdzie łagodnie przechodzi w turkus. Z ciemnymi łuskami kontrastują ślepia smoczycy – tak lodowato jasnoniebieskie, że prawie białe.


    -----


    • Wędrówka Słońca • Promyk jest definicją uroczego pisklęcia. Te trójkątne, złocisto-żółte łuseczki! Grube łapki ze słodkimi fioletowymi pazurkami! Niezgrabne skrzydełka ze złotymi błonami! Właśnie, nie zapomnijcie o błoniastych uszkach, zupełnie jak u matki. Pięć malutkich guzków na łebku, z których bez wątpienia wyrosną okazałe kolce. I oczka jak ojciec, popatrzcie tylko jak rozkosznie wyglądają, sam błękit przecięty pionową źrenicą... Dobrze, może nie są takie rozkoszne. Reszta jest w porządku. Rodzice by się go nie wyparli, to ważne.
    Promyk jest stosunkowo niskim osobnikiem o wyraźnie mocnej budowie ciała. Wygląda bardzo pewnie i stabilnie: od kanciastego pyska z szeroką, wysunięta dolną szczęką do końcówki wąskiego, zwinnego ogona.

    • Szlachetny Nurt • Kawka jest pięknym pisklakiem, po ojcu odziedziczył malutki grzebień, znajdujący się na głowie smoka, który dodaje mu uroku, oraz piękne błękitne oczy, dające mu ciepłe i spokojne spojrzenie. Ma smukłą, długą szyję. Smok pokryty jest ślicznymi, złotymi łuskami, które błyszczą żółtym blaskiem. Kawka jak na pisklaka był dosyć mały, choć bardzo umięśniony. Jego skrzydła oplatuje połyskująca, piękna złocista błona. Na łbie smoka znajdowały się 2 duże rogi, które odziedziczył po matce, a po bokach jego głowy kilka małych kolców. Od jego wąskiego łba, aż do końca jego długiego ogona, również rozciągały się malutkie kolce. Na końcu jego wyprostowanych łap znajdują się duże, ostre pazury. Było w tym stworzeniu coś pełnego niewysłowionej gracji.


    • Remedium Lodu • Skojarzenie z niebiesko ubarwionym, smukłym liściem pokrzywy nasuwa się samo- trójkątne łuski niczym poszarpane brzegi, kanciasty pysk niczym ogonek liścia a przede wszystkim ciągnący się wzdłuż grzbietu pas jasnoszafirowych łusek wraz z wyrastającymi zeń pasmami wiecznie niesfornej błękitnej grzywy. Reszta ciała jest ciemnogranatowa, lecz w silnym świetle odpowiada szklistą siatką falistych refleksów o głębokich odcieniach niebieskiego. Podbrzusze nieco jaśniejsze.
      Z wysoko sklepionego trójkątnego łba z osadzoną nań parą rozszczepionych niczym tętnice rogów połyskują ślepia- pionowe źrenice zatopione w bardzo charakterystycznym złocie tęczówek o wyraźnie włóknistej fakturze. Skrzydła przypominają chłodną burzę nocą- ciemny granat powały chmur przetkany żyłkami szafiru, przypominającymi unerwienie liścia. Łapy masywniejsze niż u typowego powietrznego choć wciąż długie przy smukłym ciele; fioletowe pazury natomiast krótsze, twarde i ostre- po północnych przodkach. Ogon zwieńczony ciemnofioletową, falująco-świdrowaną końcówką.


    -----


    • Kaskada Kości •


    -----


    • Szlachetny Nurt •

    • Syreni Śpiew • Z wyglądu ni to smok, ni to jaszczurka czy cokolwiek innego. Mały, bardzo smukłej budowy o błękitnych ślepiach. Taka trochę przerośnięta salamandra/wężyk z drobnymi łapkami, ogromnymi błonami między palcami łap ułatwiającymi pływanie, oraz jedną, pojedynczą idącą przez cały grzbiet niemal aż do ogona. Sam ogon zakończony jest ostrym jak brzytwa, czerwonawym hakiem i często pomaga w walce lub polowaniu, przy wabieniu ofiary. Naturalna barwa łusek jest niemal czarna, lecz po wystawieniu na słońce pod wpływem jego promieni, zmienia kolor na turkusowy, co w jakiś sposób może pomóc w identyfikacji gatunku. Sprawia wrażenie oślizgłego chucherka, mogącego się wymsknąć z nawet mocno zaciśniętych łap.




    • Wędrówka Słońca •



    • Niestabilny Kolec • Pisklę ma trzy kolory ciała - głównym z nich jest jasna zieleń drobnych łusek, pokrywających całą wierzchnią część jego ciała. Kolejnym jest biel łusek pokrywających spodnią część jego ciała - czyli podgardle, szyję, brzuch. Przy obrzeżu widać lekko opalizujące na srebrno łuski, a także podobne, ale opalizujące na niebiesko drobne łuski przechodzące przez środek wyżej wymienionych części ciała. Ostatnim kolorem jest pomarańcz, która z czasem będzie ciemnieć do burgundu. W tym kolorze malec ma krótką, acz jedwabistą sierść, tworzącą grzywę, która ciągnie się od karku, aż do zadu, przechodząc w puszystą kitę, która jest jego ogonem. Rogi ma drobne, w kolorze futra i tak jak ono będą one ciemnieć do koloru ciemnej krwi. Charakterystyczne dla niego są uszy, przypominające te u smoków morskich, są stworzone z błony, oczywiście jasnozielonej i wyraźnie zarysowane na jego łebku. Oczy malca mają barwę błękitu, charakterystyczną dla rodu Cichego Potoku. Skrzydła Amoka są póki co małe, u nasady pokryte drobnym puchem, które potem przerodzi się w pierze o barwie takiej samej, jak grzywa, jednak siłę nośną stanowi rozpięta na nich jasnozielona błona. Kiełki i pazury już teraz malec ma ostre, niczym brzytwa, w kolorze bieli. Sam jest postury zgrabnej, smukłej i zapewne będzie z niego świetny przyszły wojownik.

    • Smoczy Kolec • Pokrywa go czarna łuska, z kilkoma czerwonymi smugami, komponującymi się z krwiście czerwonymi oczami o czarnych białkach. Pozbawiony skrzydeł, rekompensuje to mocnymi łapami o długich, czarnych szponach, pozwalającymi mu wspinać się na drzewa i skakać dalej, niż zwykłe smoki. Na nosie ma dwie większe, czerwone kostne płytki. Dalej jego łeb zdobią cztery rogi – dwa pierwsze biegną idealnie przez środek łba, a dwa kolejne sterczą obok siebie po obu stronach czubka. Krótkie, łuskowate wyrostki imitują uszy, od zewnątrz czarno-czerwone, w środku jasnoszare. Na łukach brwiowych ma rząd jaśniejszych łusek, w kolorze rogów i łusek piersiowych – czyli również w jasnej szarości. Co ciekawe, jego kły z niewiadomych przyczyn są czarne. Wyglądają na ostre, nigdy jednak nie zostały zatopione w żadnym mięsie. Za „uszami” sterczą kolejne dwa szczątkowe rogi. Oprócz tego przez grzbiet biegną nieduże, szerokie i krótkie kolce w barwie jasnej szarości. Na szyi umieszczona jest złota obroża, wysadzana szlachetnymi kamieniami. Nie posiada ona zamka, nie sposób jej zedrzeć pazurami. Jedynie kowal lub, w przypadku smoków, utalentowany mag, mógłby przeciąć metal, zdejmując ze Smoka symbol niewolnictwa.

    • Eteryczny Kolec • Samczyk jako połączenie smoka pustynnego z wywernowym posiada duże szerokie skrzydła zakończone czterema chwytnymi oraz ostrymi szponami o szarej barwie. Ma długą, acz zgrabną i giętką szyję oraz smukłe i lekko umięśnione ciało, które odziedziczył po swojej matce. Jego ogon jest w miarę gruby oraz długi, zakończony twardym, ostrym grotem w kształcie odwróconego serca. Głowa tego samczyka jest wielkością dopasowana do reszty ciała. Jest smukła oraz odrobinę wydłużona. Po bokach czaszki są osadzone duże oczy, których tęczówka jest zabarwiona na turkusowo a białka na czarny kolor. Pysk pełen jest małych, acz ostrych i na razie krótkich zębów oraz odrobinę dłuższych kłów, które pewnie urosną jeszcze bardziej a które miały biały niczym kość słoniowa kolor. Wnętrze jego pyska ma za to krwistoczerwony kolor. Rionnag posiada dłuższe tylne łapy niż u normalnych wywernowych, które to odziedziczył po swoim dziadku od strony matki. Dzięki nim pewnie, kiedy już dorośnie, będzie równego wzrostu co jego ojciec lub też go przewyższy. Są one silnie umięśnione jak u każdego wywernowego oraz zakończone ostrymi zakrzywionymi pazurami, które dzięki genom matki może chować i wysuwać. Jego ciało pokrywają średniej wielkości łuski, które na wierzchniej części tułowia, ogona, skrzydeł oraz łapy przybierają ciemno lawendową barwę. Podbrzusze jednak oraz dolna część ogona i skrzydeł przybrała barwę pistacjową. Z czubka głowy samczyka wyrastają dwa na razie małe rogi jednak z czasem, kiedy urosną, będą wyglądać imponująco. Mają one fioletową barwę, będą one w kształcie delikatnego łuku odrobinę odchylone do tyłu, lecz zmierzające ostrymi końcami ku górze. Od czubka jego głowy, wzdłuż kręgosłupa i do grotu ogona wyrastają zakrzywione, acz ostre kolce także przybierające fioletową barwę. Od czubka głowy są największe jednak z czasem coraz mniejsze. Zieje ogniem.

    • Psotna Łuska • Jest drobniutka, chudziutka, o długich kończynach, ogonie i skrzydłach. Jej trójkątny pysk ozdabiają sumiaste wąsy, czyli pojedyncze dziwaczne wypustki, które odziedziczyła po swoim ojcu z Ziemi. Ma granatowe podniebienie i język, również po ojcu, chociaż trudno stwierdzić czy jest tak faktycznie czy kompulsywnie żuje coś, co barwi jej wnętrze pyska. Z zewnątrz jest jasnołuską smoczycą, o delikatnie błękitnych barwach maskujących ją na tle nieba, ale dokładnie znaczącymi jej obecność w wodzie lub na terenie górskim. Jej pysk jaśnieje, by w okolicach nosa osiągać barwę białą - podobnie dzieje się z ogonem, którego biały czubek przyozdobiony jest płetwiastym wachlarzem o śnieżnobiałej barwie. Wzdłuż kręgosłupa smoczycy idzie pojedynczy wachlarz, którego błony także są białe. Na łbie ma pojedynczą parę białych rogów, które są lekko zadarte do góry.
    Ślepia Szachrajki płoną kolorem ciemnozłotym.


    • Osobliwa Łuska • Z uwagi na bycie potomkiem dwóch niewielkich ras, niezwykłym wzrostem nie grzeszy, nie jest jednak chorobliwie chuda czy maleńka. To smok o kompletnie przeciętnych rozmiarach, jak na krzyżówkę wężowego z morskim. Można ją nazwać nawet odrobinę pulchnym pisklęciem. Jest zdecydowanie dłuższa niż wyższa, jej łapy są stosunkowo krótkie, jednak tułów i ogon mają przyzwoite rozmiary. Łuski pokrywajace większość ciała zdecydowanie odziedziczyła po matce - są one w kolorze bardzo ciemnego granatu, w słabym oświetleniu wydają się wręcz czarne. Gdzieniegdzie pokryte są jednak białymi przebarwieniami, przez co jej tułów przypomina trochę nocne niebo pełne gwiazd. Za to lekko wyłupiaste oczy przybrały zaskakującą barwę platyny, jak gdyby idealną mieszankę ojcowskiego złota i matczynego srebra. Malutka źrenica nadaje im odrobinę upiorny wyraz, szczególnie gdy lata na wszystkie strony, rejestrując otoczenie. Na głowie, przez tułów aż do ogona ciągnie się pas pitacjowego futra. Na razie to ledwie liche kosmyki, ale kiedyś mogą wyrosnąć w coś niesamowicie pięknego, przy odrobinie dbania o fryzurę. Na pewno jednak będa to kędzierzawe, trudne w ujarzmieniu włosy. Koniec ogona jest ozdobiony eleganckim chwostem. Nad górną wargą i na brodzie pojawił się już lekki meszek, zwiastujący owłosienie na pysku. Nie zacznie ono jednak rosnąć do zauważalnych długości przed okresem dojrzewania. Mała ma parę niewielkich błoniastych skrzydeł, zdecydowanie odziedziczonych po matce. Może nie będzie z niej wyjątkowo zwinny lotnik, ale na pewno będzie w stanie dostać się z punktu A do punktu B. Zieje lodem.




    • Nero • Jego ciało zdobią piękne i dorodne szarawe łuski. Prawe oko turkusowe, a lewe w czerwonym. Posiada również czarną grzywę i 2 kremowe rogi z wcięciem po środku w kształcie haczyka. Jego pysk zdobią ostre jak brzytwa kły i zęby, a ogon czarne krótkie kolce. Na jego boku widnie znak przestawiający krwawiące serce, a struga krwi sięga aż do końca łapy. A skrzydła są pokryte pięknymi turkusowymi piórami z fioletowymi końcówkami.

    • Khrizuaenta • Zdecydowanie bardziej wdała się w mamusię, niż w tatusia. Jej ciało w całości pokrywają trójkątne, śliskie łuski w kolorze ciemnego granatu, jedynie podbrzusze zmienia kolor w szarość, idealnie pasującą do oczu samiczki. Właśnie, ślepia... Je również odziedziczyła po matce. Srebrzyste, piękne oczęta, jak na córeczkę mamusi przystało! Ciało Khrizuaenty jest długie, drobne, trochę niczym u węgorzy. Posiada krótkie łapki, między którymi znajduje się błona, pomagająca jej w pływaniu. Od podstawy szyi, aż do końca długiego, smukłego ogona wyrastają cieniutkie kolce, między którymi rozwieszona jest cieniutka błona, o kolorze takim samym, jak jej ciało. Niczym prawdziwy smok morski! Meszanka nie potrafi oddychać pod wodą, tak jak jej mama. Nie posiada żadnych rogów na łbie, jednak mimo to jej pysk bardzo się wyróżnia... Jest płaski, a wąsiki, na razie niewielkie, kiedyś będą niezwykle długie, niczym u prawdziwych sumów. Wnętrze pyska, odziedziczone po tatusiu, ma granatowy kolor. Sam pysk natomiast jet wypełniony ostrymi ząbkami. Po bokach jej żuchwy wyrastają trzy drobne kolce, pomiędzy którymi również jest rozwieszona błona. Natomiast skrzydła... Cóż, są stosunkowo niewielkie, słabe, przystosowane raczej do życia z nimi w wodzie, niż na lądzie. Ostatni ich palec jest o połowę krótszy od pozostałych, a błonę przecinają ledwie widoczne, szare żyłki.

    • Córka • Odziedziczy część urody po mamusi, a cześć po tatusiu. Córka posiada skrzydła, które są czarno - złote i pasy czerwone, a na końcówkach czarne kolce . Jej oczka są złoto-czerwone, a łuski na około złotawe. Jej większość łusek jest koloru brązowego, końcówka ogona oraz cała głowa jest czarna. Posiada takie same pasy czerwone jak tatuś oraz czarne zęby. Rogi na głowie trzy, jeden na pysku, a dwa z tyłu głowy większe białe jak śnieg. Sznur ciągnących się po grzbiecie małych czarnych kolców, wszystkie pazury ma czarne. Podbrzusze złote.

    • Toffinka • Podłużny pyszczek z przodu jest jasnoniebieski, ale gładko przechodzi w jasno-granatowy. Ciepłe, brązowe oczy kolorem przypominają karmel, z czego wzięło się imię małej smoczycy. Boki i tył głowy ochrania duża ilość lodowo-błękitnych ostrych rogów, które ciągną się wzdłuż grzbietu aż po koniec ogona. Dół, czyli od podbródka, przez szyję i aż do podbrzusza jest błękitny jak niebo. Przepony ogromnych skrzydeł są w jasnych odcieniach granatowego, łapy kończą się długimi palcami, na końcu których są ostre, niebieskie pazurki.








Z podziękowaniami dla Melodii!
Ostatnio zmieniony przez Kaskada Kości Wczoraj 11:27, w całości zmieniany 138 razy  
 
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  
Szybka odpowiedź
Użytkownik: 


 
 
 
 
 
 
 

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Style WoW created by Matti and modified by Przyproszona Biela.

Forum © Naomi (2006-2018).
Images and art are © to their creators.
Dragon emoticons © J-C.
Never copy anything without permission!


Wymiana bannerami: KLIK!


SnM
Strona wygenerowana w 0,06 sekundy. Zapytań do SQL: 11