FAQ  Szukaj  Użytkownicy  Grupy Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości Profil Zaloguj Rejestracja

Poprzedni temat «» Następny temat
Spis Stada Wody
Autor Wiadomość
Tialdreith 
Pisklę



Stado: Wody
Rasa: Skrajny
Księżyce: 4
Płeć: Samiec
Opiekun: Rhaegranthur
Wiek: 18
Dołączyła: 04 Gru 2015
Posty: 1170
Wysłany: 2016-08-18, 19:14   Spis Stada Wody
   A: S: 1| W: 1| Z: 2| I: 1| P: 2| A: 3
 


    • Szlachetny Nurt • Kawka jest pięknym pisklakiem, po ojcu odziedziczył malutki grzebień, znajdujący się na głowie smoka, który dodaje mu uroku, oraz piękne błękitne oczy, dające mu ciepłe i spokojne spojrzenie. Ma smukłą, długą szyję. Smok pokryty jest ślicznymi, złotymi łuskami, które błyszczą żółtym blaskiem. Kawka jak na pisklaka był dosyć mały, choć bardzo umięśniony. Jego skrzydła oplatuje połyskująca, piękna złocista błona. Na łbie smoka znajdowały się 2 duże rogi, które odziedziczył po matce, a po bokach jego głowy kilka małych kolców. Od jego wąskiego łba, aż do końca jego długiego ogona, również rozciągały się malutkie kolce. Na końcu jego wyprostowanych łap znajdują się duże, ostre pazury. Było w tym stworzeniu coś pełnego niewysłowionej gracji.


    -----


    -----


    • Piętno Klątwy • Po ciele smoczycy widać, że nieraz przymierała głodem, a w niedawno odbyła wyczerpującą podróż. Matowe i słabe łuski, praktycznie brak tłuszczu, miejscami widać lekko odstające kości. Poza tym jednak można w niej dostrzec niebrzydką przedstawicielkę gatunku górskiego. Ciemne, prawie czarne łuski na prawie całym ciele, ustępują krwistoczerwonym pasom łusek na pysku, wzdłuż kręgosłupa, aż po końcówkę ogona. Smoczyca należy raczej do tych mniejszych rozmiarem smoków, nadrabia jednak charakterem. Jej mięśnie nie są silne, praktycznie w ogóle ich nie widać, więc smoczyca sprawia wrażenie smukłej, delikatnej i kruchej. Pomarańczowe ślepia dopełniają obrazu i są odzwierciedleniem wojowniczej i silnej duszy smoczycy.


    -----


    -----


    • Aria Negacji • Smoczyca o jasnej łusce przypominającej powierzchnię lodową. Jeżeli zaś chodzi o ślepia, ich tęczówka jest biała z wyraźną, ciemną źrenicą. Nad oczami wyrastają jej długie, proste rogi ciemnego koloru. Między nimi, na łbie, począwszy od czoła a skończywszy na potylicy rośnie rząd innych rogów, chociaż z wyglądu przypominają krystalicznie czysty lód. Podbrzusze białe. Mimo bycia w połowie górskim smokiem, skrzydła nie są wyposażone w chwytne palce. Melodia zapowiada się na drobną, ale zwinną smoczycę.


    • Szlachetny Nurt •



    -----


    • Słoneczny Kolec • Promyk jest definicją uroczego pisklęcia. Te trójkątne, złocisto-żółte łuseczki! Grube łapki ze słodkimi fioletowymi pazurkami! Niezgrabne skrzydełka ze złotymi błonami! Właśnie, nie zapomnijcie o błoniastych uszkach, zupełnie jak u matki. Pięć malutkich guzków na łebku, z których bez wątpienia wyrosną okazałe kolce. I oczka jak ojciec, popatrzcie tylko jak rozkosznie wyglądają, sam błękit przecięty pionową źrenicą... Dobrze, może nie są takie rozkoszne. Reszta jest w porządku. Rodzice by się go nie wyparli, to ważne.
    Promyk jest stosunkowo niskim osobnikiem o wyraźnie mocnej budowie ciała. Wygląda bardzo pewnie i stabilnie: od kanciastego pyska z szeroką, wysunięta dolną szczęką do końcówki wąskiego, zwinnego ogona.


    • Obojętny Kolec • Ciało Sztormu jest smukłe, wyciągnięte, niemal wężowe. Sterczące z grzbietu dwa karłowate skrzydła w najlepszym wypadku nadają się do pomocy w podwodnych manewrach, bo w żadnym wypadku nie byłyby w stanie unieść jego ciała w przestworzach.
    Łapy samiec ma dość krótkie opatrzone pazurami, ale i elastyczną błoną pławną. Gdy wychodzi na ląd wygląda trochę jak tchórzofretka. Jego kręgosłup wygina się ku górze, tworząc zgrabny łuk. Jednak samo poruszanie się po lądzie w jego wydaniu nie jest już ani trochę zgrabne. Widać, że nie przywykł do częstych pieszych wędrówek. Inna rzecz ma się gdy wchodzi do wody. Wśród fal nabiera gracji i szybkości, nic jednak dziwnego, w końcu jest to jego naturalne środowisko.
    Ubarwienie samca jest niezwykle charakterystyczne. Smok od stóp do głów pokryty jest drobną, gładką łuską w barwach błękitu i bordo. Jaskrawy kolor nieba przecina wiśniową łuskę, tworząc na niej wąskie, nieregularne pasy biegnące od pyska aż po czubek ogona. Błękit ozdabia również błonę skrzydeł i łap, wszelkie płetwy i pokaźny pióropusz długich, przypominających płetwy kolców wyrastających mu z czubka głowy oraz karku. W gniewie lub ekscytacji zdarza mu się je stroszyć, a podczas biegu klekoczą niczym suche patyki.
    Niebieski jest również barwą jego oczu, niewielkich, pozbawionych wyraźnej źrenicy, ale za to o bystrym, chłodnym spojrzeniu. Zerkają na świat z nad podłużnego, zaopatrzonego w szereg ostrych kłów pyska.


    • Niestabilny Kolec • Pisklę ma trzy kolory ciała - głównym z nich jest jasna zieleń drobnych łusek, pokrywających całą wierzchnią część jego ciała. Kolejnym jest biel łusek pokrywających spodnią część jego ciała - czyli podgardle, szyję, brzuch. Przy obrzeżu widać lekko opalizujące na srebrno łuski, a także podobne, ale opalizujące na niebiesko drobne łuski przechodzące przez środek wyżej wymienionych części ciała. Ostatnim kolorem jest pomarańcz, która z czasem będzie ciemnieć do burgundu. W tym kolorze malec ma krótką, acz jedwabistą sierść, tworzącą grzywę, która ciągnie się od karku, aż do zadu, przechodząc w puszystą kitę, która jest jego ogonem. Rogi ma drobne, w kolorze futra i tak jak ono będą one ciemnieć do koloru ciemnej krwi. Charakterystyczne dla niego są uszy, przypominające te u smoków morskich, są stworzone z błony, oczywiście jasnozielonej i wyraźnie zarysowane na jego łebku. Oczy malca mają barwę błękitu, charakterystyczną dla rodu Cichego Potoku. Skrzydła Amoka są póki co małe, u nasady pokryte drobnym puchem, które potem przerodzi się w pierze o barwie takiej samej, jak grzywa, jednak siłę nośną stanowi rozpięta na nich jasnozielona błona. Kiełki i pazury już teraz malec ma ostre, niczym brzytwa, w kolorze bieli. Sam jest postury zgrabnej, smukłej i zapewne będzie z niego świetny przyszły wojownik.

    • Pozłacana Łuska • Delikatne, drobne, pozłacane, trójkątne łuseczki okalają jej smukłe ciało. Głębokie wcięcie w talii i długie kończyny. Szyja smoczycy jest chuda, a pysk lekko wydłużony. Na nim również znajduje się drobne futro, wskazujące iż po części jest smokiem północnym. Jedna para rogów skierowanych ku górze, oczy chłodne, koloru miodu, przypominające Złotą Twarz. Wyraz pyska wyrażający powagę, choć nie tak chłodny jak miewała matka. Bardziej też poszła po niej, lecz niewielu będzie mogło to zauważyć. Minęło wiele księżyców, aż w końcu smoczyca wyrosła i sama mogła zadecydować o swojej ścieżce. Posiada stosunkowo niewielkie skrzydła, których z reguły rzadko używa. Długi ogon jest zakończony strzałką o kolorze fioletu. Na piersi posiada przewiązany amulet z pnącza i szafiru, ulubionego kamienia rodzicielki. Jeżeli chodzi o budowę ciała, to jest dosyć drobna, może odrobinę wychudzona. Porusza się ostrożnie i bardzo cicho, więc czasami można błędnie zinterpretować że jest łowczynią. Jej zapach przypomina las po deszczu, przyjemny i intensywny.
    Drobne ząbki, dwa nieco dłuższe i zakrzywione.





    • Miodunka • Skulona, wychudzona i przygarbiona, sprawia wrażenie wątłej i słabej. Łuski, drobne i zbite, ciasno przylegając do ciała, przypominają skórę - miękkie i delikatne, wystarczająco słabe, by przebijały spod nich nieprzyjemne kostne wypustki.
    Gdy jednak uniesie łeb i wypręży szyję, znacznie zyskuje na wzroście; gdy zaś podniesie się i wyprostuje, przewyższa wzrostem pozostałych, spoglądając na nich spod przymrużonych powiek. Wtedy też jasne wydaje się źródło nienaturalnej szczupłości; łapy przestają sprawiać wrażenie cherlawych, lecz okazują się długie i smukłe, a szyja giętka i pociągła.

    Łeb, zakończony dwoma grubymi,74a5 zakrzywionymi rogami, jest także początkiem pasa rogowych wypustek, kończącego się na krańcu biczowatego ogona. Przybierają one ciemny, wręcz śliwkowy kolor, który przelewa się również na pobliskie łuski.
    Uszy - szerokie, długie i spiczaste, ślepia zaś, otoczone czarną obwódką, zwracają uwagę fioletem. Łuski, chociaż w większości kremowe, przechodzą gdzieniegdzie w róże i fiolety, czasem przykropione bielą, innym razem zabarwione pomarańczem.


    • Tialdreith • Już na pierwszy rzut oka można spostrzec, że Tialdreith należy do gatunku smoków wężowych z lekką domieszką genów północnego. Mimo połączenia dwóch niegrzeszących swoją wielkością ras, samotnik nie wydaje się być aż tak mały. Oczywiście jest mniejszy niż większość smoków innych gatunków, lecz przewyższa resztę swoich wężowatych krewnych. Braki we wzroście wynagradza długością swojego ciała, które zdaje się być nawet dwukrotnie dłuższe niż u innych.
    Samiec nie wygląda na umięśnionego, ale na zwinnego i giętkiego. Drobna, owalna łuska ciasno pokrywa jego ciało i przybiera najróżniejsze barwy, zaczynając od fioletu i szarości, przechodząc przez błękit i kończąc aż na granacie. Lekko połyskuje pod wpływem światła, przywodząc na myśl skórę węża. W oczy rzuca się jeden, posiadany przez skrajnego element, zdecydowanie niepasujący do smoków wężowych, ale odziedziczony po północnych przodkach – średniej wielkości, pierzaste skrzydła.
    Łeb smoka jest nieduży, lecz wydłużony. Wyrasta z niego charakterystyczna para sumiastych wąsów, które z fioletowej barwy przechodzą w granat, kończąc na przyjemnym dla oka błękicie. Przyozdobiony jest też trzema parami rogów. Pierwsza, najkrótsza znajduje się przy rzuchwie i przypomina bardziej lekko zagięty ku górze kolec. Kolejna znajduje się wyżej – rogi są delikatnie wygięte i skierowane ku tyłowi. Ostatnia, największa, znajduje się na samej górze – podobnie jak poprzednia, jest skierowana do tyłu i tworzy delikatne półkole, jednak same końcówki są całkowicie proste i ostro zakończone. Uwagę przykuwają ślepia samca, które wyróżniają się na tle innych całkowicie czarnymi twardówkami, na których widnieje jedynie źrenica, przybierająca kolor chłodnego, nieco jaskrawego błękitu. Fioletowe łuski pokrywające łeb smoka, gdzieniegdzie przyozdobione są niewielkimi, białymi kropkami różnej wielkości i dokładnie takie same plamki znajdują się także na innych partiach ciała samca.
    Szyja skrajnego jest długa, a wzdłuż karku, zaczynając od łba, ciągnie się gęsta grzywa. Futro jest długie i miękkie w dotyku, przybiera barwę nocnego nieba, wymieszaną z odrobiną błękitu. Występuje ono także na żuchwie i przy gardle smoka oraz ciągnie się wzdłuż jego kręgosłupa, gdzie staje się coraz krótsze i rzadsze aż w końcu całkowicie zanika, żeby drobnymi kępkami przyozdabiać długi, giętki ogon.
    Na końcach łap znajdują się długie, chwytne palce, zakończone granatowymi, połyskującymi szponami, które w trakcie walki mogą okazać się śmiertelną bronią. Natomiast skrzydła skrajnego pokryte są w całości delikatnymi piórami, przybierającymi granatowy kolor, przechodzący przez błękit aż do bieli, która znajduje się jedynie na samych końcówkach.


    • Śnieżka • Śnieżka mimo, iż ma dopiero 3 księżycie dała rozkwit swojej urodzie. Posiada przepiękne białe łuski, które błyszczą w światle słonecznym. Ma złote oczy i dwa rogi wystające z jej łba. Po bokach głowy również da się je zauważyć.





Z podziękowaniami dla Melodii!
Ostatnio zmieniony przez Szlachetny Nurt 2018-02-03, 19:08, w całości zmieniany 86 razy  
 
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  
Szybka odpowiedź
Użytkownik: 


 
 
 
 
 
 
 

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Style WoW created by Matti and modified by Przyproszona Biela.

Forum © Naomi (2006-2016).
Images and art are © to their creators.
Dragon emoticons © J-C.
Never copy anything without permission!


Wymiana bannerami: KLIK!


KrĂłl Lew
SnM
Strona wygenerowana w 0,05 sekundy. Zapytań do SQL: 11