FAQ  Szukaj  Użytkownicy  Grupy Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości Profil Zaloguj Rejestracja

Poprzedni temat «» Następny temat
Spis Stada Wody
Autor Wiadomość
Przebłysk Jutra 
Wojownik Wody
Cukier



Stado: Wody
Rasa: Północny
Księżyce: 54
Płeć: Samica
Opiekun: Chłodny Obrońca*
Mistrz: Pieśń Słowika*
Partner: Fatum Wieszcza*
Wiek: 18
Dołączyła: 04 Gru 2015
Posty: 1143
Wysłany: 2016-08-18, 19:14   Spis Stada Wody
   A: S: 1| W: 2| Z: 4| I: 1| P: 2| A: 1
   U: Pł,MA,MO,Kż: 1| B,W,MP,L,Śl,Skr,S,M: 2| A,O: 4
   Atuty: Szczęściarz;Oporny magik;Nieugięty
 


    • Szlachetny Nurt • Kawka jest pięknym pisklakiem, po ojcu odziedziczył malutki grzebień, znajdujący się na głowie smoka, który dodaje mu uroku, oraz piękne błękitne oczy, dające mu ciepłe i spokojne spojrzenie. Ma smukłą, długą szyję. Smok pokryty jest ślicznymi, złotymi łuskami, które błyszczą żółtym blaskiem. Kawka jak na pisklaka był dosyć mały, choć bardzo umięśniony. Jego skrzydła oplatuje połyskująca, piękna złocista błona. Na łbie smoka znajdowały się 2 duże rogi, które odziedziczył po matce, a po bokach jego głowy kilka małych kolców. Od jego wąskiego łba, aż do końca jego długiego ogona, również rozciągały się malutkie kolce. Na końcu jego wyprostowanych łap znajdują się duże, ostre pazury. Było w tym stworzeniu coś pełnego niewysłowionej gracji.


    -----


    -----


    • Zimowa Aria • Smoczyca o jasnej łusce przypominającej powierzchnię lodową. Jeżeli zaś chodzi o ślepia, ich tęczówka jest biała z wyraźną, ciemną źrenicą. Nad oczami wyrastają jej długie, proste rogi ciemnego koloru. Między nimi, na łbie, począwszy od czoła a skończywszy na potylicy rośnie rząd innych rogów, chociaż z wyglądu przypominają krystalicznie czysty lód. Podbrzusze białe. Mimo bycia w połowie górskim smokiem, skrzydła nie są wyposażone w chwytne palce. Melodia zapowiada się na drobną, ale zwinną smoczycę.


    • Przeklęta Łuska • Po ciele smoczycy widać, że nieraz przymierała głodem, a w niedawno odbyła wyczerpującą podróż. Matowe i słabe łuski, praktycznie brak tłuszczu, miejscami widać lekko odstające kości. Poza tym jednak można w niej dostrzec niebrzydką przedstawicielkę gatunku górskiego. Ciemne, prawie czarne łuski na prawie całym ciele, ustępują krwistoczerwonym pasom łusek na pysku, wzdłuż kręgosłupa, aż po końcówkę ogona. Smoczyca należy raczej do tych mniejszych rozmiarem smoków, nadrabia jednak charakterem. Jej mięśnie nie są silne, praktycznie w ogóle ich nie widać, więc smoczyca sprawia wrażenie smukłej, delikatnej i kruchej. Pomarańczowe ślepia dopełniają obrazu i są odzwierciedleniem wojowniczej i silnej duszy smoczycy.


    • Znamię Burzy • Kropla jest dużym smokiem jak na swój wiek, ze względu na rasę i na swoje korzenie. Ma trójkątne, opływowe łuski w ciemnobeżowy, wpadający w brąz odcień. Na głowie smoka wyrasta, na razie niewielki, grzebień. W wyróżniających się niebieskich oczach, od których smok bierze swe imię, łatwo dostrzec chęć zdobywania wiedzy i ponadprzeciętną inteligencję. Raczej nie będzie tak lekki, jak powinien być smok powietrzny, jednak jego skrzydła nadrabiają to proporcjonalnie swoją długością i stosunkowo małą szerokością. Ich błona ma piękny, złoty kolor. Ogon Kropli jest smukły i długi, pomaga mu w lataniu. Już teraz smok wygląda na naprawdę zwinnego.


    • Księżycowa Łuna • Samiczka ta nie jest tak duża, jak czysty smok górski, dzięki genom północnego jest znacznie drobniejsza.
    Ma krótki, trójkątny łebek z ostro zwieńczonym pyskiem zakończonym haczykiem, podobny zadzior znajduje się na podbródku.
    Na głowie smoczycy wyrastają zalążki trzech par rogów, powyginanych w fantazyjne kształty, ciemnogranatowe przechodzą w obsydianową czerń, aby ku czubkom jaśnieć srebrzystym błękitem. Wszystkie te rogi do złudzenia przypominają górski kryształ, lekko przejrzyste, połyskliwe, niezwykle ostre, gdyż ich krańce są wąskie i zaostrzone.
    Drobna łuska na pysku jest ciemno niebieska, wpadająca w granat nocnego nieba, a na nim znajdują się srebrzyste łuseczki układające się we wzór na pysku. Łuki brwiowe ozdobione są odstającymi, ostrymi łuskami ostro zwieńczonymi.
    Ślepia samiczki są niezwykłe. Oba posiadają czarną twardówkę, z tymże lewe ślepie posiada jaskrawą srebrzystą barwę, niczym rtęć, zaś prawe ciemno niebieską ze złotymi niteczkami, niczym lapis lazuli.
    Szyja jest niezbyt długa, raczej średnia, spód szyi o większej pancernej łusce jest srebrny, boki granatowe, kark zaś niemal czarny, skąd wyrastają od szczytu łba, przez kark i grzbiet lekko zakrzywione długie kolce, czarno granatowe, srebrno błękitne na końcach.
    Tułów samiczki jest również granatowy, jednak przy zadnich łapach, od pięt po stopy i palce, robią się srebrne, zad granatowy przechodzący ku końcówce ogona w srebro.
    Sam ogon przy samej końcówce na długość około 1/4 ogona rozszczepia się, niczym u szczypawicy, kończąc się na obu końcówkach wachlarzami z ostrymi kolcami.
    Na barkach samicy pojawia się pancerna łuska z odstającymi kolcami,co przypomina nieco połówki tarczy piły. Na lewym barku zaś cztery łuski tworzą wzór gwiazdy o jaskrawej, bioluminescencyjnej błękitnej barwie, jarzącej się delikatnie w mroku.
    Skrzydła samiczki są niezwykle duże i szerokie, opięte ciemniejszą, granatową błoną, która przy krańcach przechodzi w srebro, każdy palec kończy się ostrym pazurem. Skrzydła te posiadają po dwa chwytne palce z pazurem, kciukiem i palcem wskazującym, idealne do wspinaczki.


    • Szlachetny Nurt •



    -----


    • Słoneczny Kolec • Promyk jest definicją uroczego pisklęcia. Te trójkątne, złocisto-żółte łuseczki! Grube łapki ze słodkimi fioletowymi pazurkami! Niezgrabne skrzydełka ze złotymi błonami! Właśnie, nie zapomnijcie o błoniastych uszkach, zupełnie jak u matki. Pięć malutkich guzków na łebku, z których bez wątpienia wyrosną okazałe kolce. I oczka jak ojciec, popatrzcie tylko jak rozkosznie wyglądają, sam błękit przecięty pionową źrenicą... Dobrze, może nie są takie rozkoszne. Reszta jest w porządku. Rodzice by się go nie wyparli, to ważne.
    Promyk jest stosunkowo niskim osobnikiem o wyraźnie mocnej budowie ciała. Wygląda bardzo pewnie i stabilnie: od kanciastego pyska z szeroką, wysunięta dolną szczęką do końcówki wąskiego, zwinnego ogona.


    • Obojętny Kolec • Ciało Sztormu jest smukłe, wyciągnięte, niemal wężowe. Sterczące z grzbietu dwa karłowate skrzydła w najlepszym wypadku nadają się do pomocy w podwodnych manewrach, bo w żadnym wypadku nie byłyby w stanie unieść jego ciała w przestworzach.
    Łapy samiec ma dość krótkie opatrzone pazurami, ale i elastyczną błoną pławną. Gdy wychodzi na ląd wygląda trochę jak tchórzofretka. Jego kręgosłup wygina się ku górze, tworząc zgrabny łuk. Jednak samo poruszanie się po lądzie w jego wydaniu nie jest już ani trochę zgrabne. Widać, że nie przywykł do częstych pieszych wędrówek. Inna rzecz ma się gdy wchodzi do wody. Wśród fal nabiera gracji i szybkości, nic jednak dziwnego, w końcu jest to jego naturalne środowisko.
    Ubarwienie samca jest niezwykle charakterystyczne. Smok od stóp do głów pokryty jest drobną, gładką łuską w barwach błękitu i bordo. Jaskrawy kolor nieba przecina wiśniową łuskę, tworząc na niej wąskie, nieregularne pasy biegnące od pyska aż po czubek ogona. Błękit ozdabia również błonę skrzydeł i łap, wszelkie płetwy i pokaźny pióropusz długich, przypominających płetwy kolców wyrastających mu z czubka głowy oraz karku. W gniewie lub ekscytacji zdarza mu się je stroszyć, a podczas biegu klekoczą niczym suche patyki.
    Niebieski jest również barwą jego oczu, niewielkich, pozbawionych wyraźnej źrenicy, ale za to o bystrym, chłodnym spojrzeniu. Zerkają na świat z nad podłużnego, zaopatrzonego w szereg ostrych kłów pyska.


    • Niestabilny Kolec • Pisklę ma trzy kolory ciała - głównym z nich jest jasna zieleń drobnych łusek, pokrywających całą wierzchnią część jego ciała. Kolejnym jest biel łusek pokrywających spodnią część jego ciała - czyli podgardle, szyję, brzuch. Przy obrzeżu widać lekko opalizujące na srebrno łuski, a także podobne, ale opalizujące na niebiesko drobne łuski przechodzące przez środek wyżej wymienionych części ciała. Ostatnim kolorem jest pomarańcz, która z czasem będzie ciemnieć do burgundu. W tym kolorze malec ma krótką, acz jedwabistą sierść, tworzącą grzywę, która ciągnie się od karku, aż do zadu, przechodząc w puszystą kitę, która jest jego ogonem. Rogi ma drobne, w kolorze futra i tak jak ono będą one ciemnieć do koloru ciemnej krwi. Charakterystyczne dla niego są uszy, przypominające te u smoków morskich, są stworzone z błony, oczywiście jasnozielonej i wyraźnie zarysowane na jego łebku. Oczy malca mają barwę błękitu, charakterystyczną dla rodu Cichego Potoku. Skrzydła Amoka są póki co małe, u nasady pokryte drobnym puchem, które potem przerodzi się w pierze o barwie takiej samej, jak grzywa, jednak siłę nośną stanowi rozpięta na nich jasnozielona błona. Kiełki i pazury już teraz malec ma ostre, niczym brzytwa, w kolorze bieli. Sam jest postury zgrabnej, smukłej i zapewne będzie z niego świetny przyszły wojownik.

    • Tropikalna Łuska • Remo jest smoczycą o wiele mniejszą od swoich rówieśników. Ba! Jest mniejsza chyba od niemal wszystkich smoków zamieszkujących tereny pod barierą. Jest to spowodowane wrodzoną wadą genetyczną, która sprawia, że jest o łeb mniejsza od smoków morskich, ale jej organizm jest przez to słabszy i może umrzeć z powodów naturalnych wcześniej niż zdrowe osobniki. Patrząc na nią widać właśnie takiego typowego przedstawiciela smoków morskich. Ciało pokryte drobną łuską, którą widać tylko z bliska. Niemal zawsze śliska, ale całkiem przyjemna w dotyku. Obie pary łap nieco krótsze niż być powinny, ale z szerszą stopą, przez co jeszcze bardziej traci na wzroście. Na przednich kończynach poniżej łokcia, z przodu łuski są nieco większe tworzące kilka nakładających się na siebie płyt. W większości jej ciało jest złotożółte, powoli przemieniające się w pomarańcz w kierunku grzbietu. Jej łepek jest duży, a pyszczek krótki. Wraz z dużymi, błękitnymi oczami nadaje jej to pisklęcego uroku. Właśnie, oczy. Nie jest to typowa twardówka, tęczówka i źrenica. Jej lodowo błękitne ślepia posiadają dużą, białą, okrągłą źrenicę jak u dwunogów czy niektórych zwierząt. Za oczami ma osadzone duże, ale krótkie "uszy" zbudowane częściowo z łusek i łuskowatej skóry. W rzeczywistości w żadnym stopniu uszami one nie są, a jedynie specyficznymi płatami za jej oczami. Wewnątrz tych "uszu" znajdują się małe, najczęściej niewidoczne wyrostki. Wyglądają one niczym zrobione z najprawdziwszego, żółtego kryształu, jakby cytrynu. Z policzków wystają jej niedługie wyrostki przechodzące podobnie jak grzbiet w pomarańcz, zakończone jakby tępym stożkiem i przewiązane brązową linią. Podobna linia, jednak grubsza ciągnie się zza brody, przez ślepia do "uszu," a pod nią, niemal przy końcu "uszu" znajduje się jakby pojedyncza brązowa pręga skierowana w kierunku ślepi. Od czubka głowy do końca ogona ciągnie się błoniasty grzebień. Jej jest jednak dość specyficzny. Wygląda jak płaskie płomyki odstające z linii jej kręgosłupa. Przy nim są złotożółte, a odchodząc od niego powoli przechodzą w pomarańcz. Posiadają brązowe obwódki. Grzebień ten na końcu ogona przechodzi w płetwę, która wygląda jak po prostu dłuższe płomienie, a ostatni z nich ma barwę lodowoniebieską. Od szyi do końca ogona jej ciało zdobią brązowe pręgi, jakby tygrysie. Odchodzą z grzbietu i sięgają najdalej do połowy odległości do spodu ciała(aka nie łączą się te z lewej z prawymi, a kończą w połowie). Takie same pręgi mają ramiona skrzydeł. Skrzydła duże jak na morskiego, z zewnątrz brązowe ze złotożółtym paskiem na ich końcu, a wewnątrz od ramienia pomarańczowe, stopniowo złotożółte, a na końcu z lodowo błękitnym pasem, który to we wnętrzu jest nieco jaśniejszy niż na krawędziach. Obie pary łap poniżej łokcia do palców mają brązowy kolor(włącznie z płytami na przednich), pazury są czarne, a między palcami znajduje się pomarańczowo-złotożółta błona. Łącznie to wszystko prezentuje się jako idealny obraz egzotycznego przybysza zza bariery.



    • Kobaltowy • Kobaltowy póki co jest bardzo mały nawet jak na pisklę. Całe jego ciało pokrywają łuski w najróżniejszych odcieniach niebieskiego. Grzbiet w kolorze kobaltowym przecina rząd ciemno granatowych kolców ciągnących się od nasady karku, aż do ogona zakończonego w podobny sposób jak ogon jego ojca. Brzuch i dopiero rozwijające się skrzydła są w odcieniu błękitu co prawdopodobnie pozwoliłoby Kobaltowemu pozostać całkowicie nie zauważalnym na tle nieba. Z błękitem wyraźnie kontrastują intensywnie granatowe pazury o podobnym kolorze do koloru kolców grzbietowych, taką samą barwę mają chwytne palce na skrzydłach, które odziedziczył po Górskiej matce.

    • Miodunia • Skulona, wychudzona i przygarbiona, sprawia wrażenie wątłej i słabej. Łuski, drobne i zbite, ciasno przylegając do ciała, przypominają skórę - miękkie i delikatne, wystarczająco słabe, by przebijały spod nich nieprzyjemne kostne wypustki.
    Gdy jednak uniesie łeb i wypręży szyję, znacznie zyskuje na wzroście; gdy zaś podniesie się i wyprostuje, przewyższa wzrostem pozostałych, spoglądając na nich spod przymrużonych powiek. Wtedy też jasne wydaje się źródło nienaturalnej szczupłości; łapy przestają sprawiać wrażenie cherlawych, lecz okazują się długie i smukłe, a szyja giętka i pociągła.

    Łeb, zakończony dwoma grubymi,74a5 zakrzywionymi rogami, jest także początkiem pasa rogowych wypustek, kończącego się na krańcu biczowatego ogona. Przybierają one ciemny, wręcz śliwkowy kolor, który przelewa się również na pobliskie łuski.
    Uszy - szerokie, długie i spiczaste, ślepia zaś, otoczone czarną obwódką, zwracają uwagę fioletem. Łuski, chociaż w większości kremowe, przechodzą gdzieniegdzie w róże i fiolety, czasem przykropione bielą, innym razem zabarwione pomarańczem.





Z podziękowaniami dla Melodii!
_________________


~ Szczęściarz ~
W przypadku akcji rozsądzonej niepowodzeniem (lub akcji utrudnionej) Atut daje automatyczny 1 sukces. Do użycia w pojedynczej akcji raz na dwa tygodnie w polowaniu/misji/jednym z etapów leczenia lub raz na pojedynek.

~ Oporny Magik ~
Kiedy smok jest atakowany magią, atakujący ma dodatkowe +1 do ST. Atut uniemożliwia zostanie magiem i uzdrowicielem.

~ Nieugięty ~
Pod koniec walki, jeśli smok mdleje z powodu otrzymanych ran, może zadać swojemu przeciwnikowi cios, przed którym obrona jest niemożliwa. Dodatkowo raz na miesiąc podczas modlitwy w świątyni otrzymuje dar od swojego patrona.



Szron | Sowa
A: S:0 W:1 Z:2 I:1 P:2 A:1
U: A,O,S,Kż: 1



Fabularne:
Naszyjnik z piór od Chłodu Życia, złoty kolczyk w kształcie listka od Wieszcza

Walki
Wygrane: 5 | Przegrane: 3
PH: 11

~

Migocząca autorstwa Opiewającego Kolca ~ Przebłysk autorstwa Szkarłatnego Kolca ~ Przebłysk autorstwa Brakującej Łuski
Ostatnio zmieniony przez Szlachetny Nurt 2017-12-13, 21:55, w całości zmieniany 79 razy  
 
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  
Szybka odpowiedź
Użytkownik: 


 
 
 
 
 
 
 

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Style WoW created by Matti and modified by Przyproszona Biela.

Forum © Naomi (2006-2016).
Images and art are © to their creators.
Dragon emoticons © J-C.
Never copy anything without permission!


Wymiana bannerami: KLIK!


KrĂłl Lew
SnM
Strona wygenerowana w 0,07 sekundy. Zapytań do SQL: 12