FAQ  Szukaj  Użytkownicy  Grupy Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości Profil Zaloguj Rejestracja

Poprzedni temat «» Następny temat
Zamknięty przez: Administrator
2014-01-08, 20:40
Zwierzyna łowna
Autor Wiadomość
~ Administrator 

Jej Wysokość Ropuch



Wiek: 28
Dołączyła: 07 Sty 2014
Posty: 12709

Wysłany: 2014-01-08, 20:40   Zwierzyna łowna

ZWIERZYNA ŁOWNA

Polowanie to jeden z najważniejszych elementów życia smoków. Dzięki nim zdobywają pożywienie, które jest warunkiem przeżycia każdej istoty. A by móc polować, potrzebna jest zwierzyna.


Albatros - dowód na to, że każdy smok może upolować ptaka latającego, bez względu na sprawność skrzydeł. Również dowód na złośliwość Thahara, jak mawiają niektórzy. Białe albatrosy kołują sobie leniwie nad wybrzeżem, pikując co chwila do wody w zręcznej próbie pochwycenia ryby pływającej przy powierzchni. Kłócą się przy tym często o terytorium łowne z mewami. Albatrosa da się zwabić żywą rybą a jego mięso mimo, że jest go niewiele nie wiedzieć czemu stanowi przysmak dla górskich smoków. Na czym polega więc złośliwość Thahara? Otóż nim zmyślny smok złowi albatrosa jedną rybką, ten zdoła odgonić z terenów łownych co najmniej dwie ławice ryb.
Miejsce występowania: zbiorniki wodne
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Alpaka - te długoszyje ssaki przypominają nieco wielbłądy, lecz pozbawione są garbów a ich skórę porasta gruba biała wełna. Żyją w stadach różnych rozmiarów, tułając się po górskich stokach w poszukiwaniu pożywienia. Są tak łagodne, że powstały bajki dla piskląt o porzuconych pisklakach przygarniętych przez stadka alpak (idące w swych opowieściach tak daleko, że aż opowiadają o starszych alpakach poświęcających się, by zapewnić pisklęciu mięso). Wbrew temu jednak aktywnie zwalczają one drapieżników i choć nie stanowią dla przeciętnego smoka większego zagrożenia, to nieostrożny gad może przypłacić takie lekkie polowanie kolekcją dotkliwych ugryzień. Ich pokryte wełną skóry są najlepszym materiałem na legowisko w wysokich, mroźnych partiach gór.
Miejsce występowania: góry, lasy, równiny
Mięso: 3/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Amemait - hybryda hipopotama, krokodyla i lwa. Charakteryzuje go masywny hipopotami tułów o gładkiej skórze i długi gadzi ogon. Ma też łapy, pazury i grzywę lwa, ale długie i wąskie szczęki przypominają pysk krokodyla. Istnieją odmiany bardziej gadzie, żyjące w głębi terenów bagiennych. Bez względu na proporcje swoich zwierzęcych składowych amemaity cechuje doskonale rozwinięta sztuka kamuflażu, co w połączeniu z potężnym chwytem krokodylich szczęk oraz siłą lwich łap stanowi śmiertelne zagrożenie nawet dla najzdolniejszych Łowców i Wojowników.
Miejsce występowania: pustynie, góry, lasy
Mięso: 2/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Antylopa szabloroga - żyją w cieplejszych rejonach leśnych i stanowią jedną ze wspanialszych zdobyczy. Kasztanowe samice są obdarzone prostym, pierścieniowatym porożem o długości nawet ćwierci ogona; intensywnie czarne samce obnoszą natomiast dumnie łukowato wygięte ku tyłowi rogi, podobne do najcięższych smoczych kolców i osiągające wspaniałą długość niemal połowy ogona. Zwierzęta te są szybkie, zwinne i waleczne. Niezwykle rzadko uciekają w obliczu zagrożenia a ich ostro zakończone rogi potrafią przebóść na wylot bok co mniejszego smoka. Ranne wpadają w szał i atakują tym zapalczywiej, by bronić resztę swego nielicznego stada nawet kosztem własnego życia. Mimo wszystko ich skóra o trwałej i połyskliwej sierści, z bujną wiązką długiej białej bródki stanowi posłanie warte ryzyka.
Miejsce występowania: równiny
Mięso: 4/4
Typ: 2
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Banteng - grubiutka, wspaniała, przepyszna zwierzyna o średnio twardym, czerwonym, soczystym mięsie. Skóra może i nie jest najładniejsza ani nie pachnie dobrze, ale jest za to gruba i świetnie chroni przed wysysającym ciepło ze smoczych kości chłodem jaskiniowego podłoża. Bantengi są ponadto stosunkowo łatwe w wytropieniu; szczególnie nocą, gdy wychodzą na żer. Występuje praktycznie wszędzie, gdzie jest choć trochę trawy, choć preferuje niziny w towarzystwie rzadkiego lasu. Bez względu na płeć występuje w niemalże dowolnym umaszczeniu.
Miejsce występowania: równiny
Mięso: 4/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Bażant - ptak z rodziny kurowatych. Samce - najczęściej zielona głowa z metalicznym połyskiem i dwoma małymi czubkami, wokół oczu naga czerwona skóra, na szyi biała obroża o różnej szerokości. Rdzawo złote plecy z fioletowym połyskiem, pióra zakończone jasno. Pstre barki z łuskowym rysunkiem, przód brązowo-czarny z połyskiem, pióra szaro zakończone. Brzuch czarny. Ogon żółtobrunatny z czarnym pręgowaniem, znacznie wydłużony. Samica mniejsza, wierzch popielato-rudy o nieregularnym, poprzecznym prążkowaniu, spód jaśniejszy, nieomal pozbawiony plam. Stosunkowo często występują osobniki ciemniejsze z przewagą barwy zielonej, fioletowej lub brunatnej.
Miejsce występowania: lasy, równiny, tereny podmokłe
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Bóbr - ziemnowodny ssak z rzędu gryzoni. Ma małe oczy i uszy. Nogi ma krótkie, biega ociężale, palce stóp tylnej pary nóg są złączone błoną, ułatwiająca pływanie, ogon jest szeroki, spłaszczony grzbieto-brzusznie i pokryty łuskami, służy jako ster regulujący głębokość zanurzenia. Futro koloru brązowego, ciemnobrązowego, a nawet czarne. Posiada silnie rozwinięte siekacze. Długość ciała bobra dorasta do dziesięciu szponów, masą zbliżony jest do dwuksiężycowego pisklęcia.
Miejsce występowania: tereny podmokłe, zbiorniki słodkowodne
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Borsuk- ssak drapieżny z rodziny łasicowatych. Wyróżnia się silną budową, sztywną sierścią. Ubarwienie - wierzch szary, brzuch i nogi czarne. Na głowie dwie czarne pręgi. Ma małe oczy i uszy, krótki ogon, łapy zakończone ostrymi i długimi pazurami. Długość ciała sięga do dziewięciu szponów, masą odpowiada dwuksiężycowemu pisklęciu.
Miejsce występowania: lasy, równiny
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Daniel - gatunek ssaka z rodziny jeleniowatych. Daniel jest mniejszy od jelenia szlachetnego. Długość ciała wynosi od trzynastu do piętnastu szonów, wysokość w kłębie dziesięć szponów. Samce są wyraźnie większe od samic i ważą tyle co dziesięcioksiężycowy smok, samice zaś odpowiadają ośmioksiężycowemu. Grzbiet ciała ma ubarwienie rudobrązowe z charakterystycznymi białymi plamami. Wzdłuż kręgosłupa biegnie ciemna smuga. Spód ciała jest biały, na pośladkach występuje biała plama z ciemnym obrzeżeniem. Ogon jest od góry czarny, od spodu biały. W zimie ubarwienie grzbietu ciała zmienia się na szare, bez plam (tzw. szata zimowa). Stosunkowo często spotyka się osobniki będące albinosami, oraz ubarwione nietypowo, całkowicie na czarno. Jak u innych przedstawicieli jeleniowatych, samiec posiada poroże, które co roku zrzuca (zwykle w maju), a na jego miejsce wyrasta nowe, większe. Samica nie posiada poroża. Daniele mają dobry węch, słuch i bardzo dobry wzrok.
Miejsce występowania: lasy
Mięso: 3/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Diugoń - jeśli morświn jest nieudanym delfinem, to diugoń jest nieudanym morświnem. Od maciupeńkich, wciśniętych w ciało oczek po rozdwojoną płetwę- ta morska roślinożerna kluska wygląda kompletnie bezbronnie i taka właśnie jest. Jej jedyną aktywnością jest pływanie wśród morskiej trawy i ciągłe jej skubanie. Co jakiś czas wypływa tylko na powierzchnię zaczerpnąć powietrza. Bezrozumny smok może czuć fałszywe bezpieczeństwo myśląc, że skoro diugoń jest tak łatwym łupem, to głodnemu gadowi nic nie grozi. Faktycznie - diugonie same w sobie jeszcze nigdy żadnemu smokowi krzywdy nie wyrządziły. Gorzej jednak z morskimi drapieżnikami, którym również nie przeszkadza łatwe polowanie na diugonia. A jeśli przy okazji trafi się i smok na zagryzkę.
Miejsce występowania: zbiorniki słonowodne
Mięso: 3/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Dydelf - pod tą nazwą smoki zawarły wiele gatunków średnich gryzoni, niezwykle powszechnych na terenach Wolnych Stad. Największe potrafią sięgać prawie 4 pazurów długości. Gryzonie te rzadko osiadają w jednym miejscu, preferując nomadyczny tryb życia, ale zdarza im się znaleźć tymczasowe schronienie w różnych wnękach, norach i dziurach, w tym wewnątrz smoczych jaskiń. W Porze Zimnej stanowią dość łatwą zdobycz i niejeden smok musiał przełknąć tą porą swoją dumę wraz z łapą dydelfów, które wcześniej wydłubywał z ich nor za dnia lub za którymi uganiał się nocą.
Miejsce występowania: lasy, równiny
Mięso: 2/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Dzik - gatunek dużego ssaka łożyskowego z rzędu parzystokopytnych. Duży ssak o krępej budowie, z silnie rozwiniętą przednią częścią ciała i wyraźnie niższym zadem. Przeciętnie osiąga od dziesięciu do piętnastu szponów, a największe osobniki do dwudziestu szponów długości ciała bez ogona. Ubarwienie dzika jest zmienne, latem ciemniejsze. Może przechodzić od niemal czarnego przez brązowo-czerwone po płowe. Z powodu zwyczaju tarzania się w błocie jest zbliżone do barwy gleby występującej w rejonie życia osobnika. Niekiedy sierść na bokach jest tak pozlepiana żywicą, że tworzy pancerz zwany usmołem. Młode dzika, warchlaki, do 3–4 księżyca życia mają wzdłuż tułowia czarne pasy.
Miejsce występowania: las, równiny
Mięso: 3/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Flądra - ryba morska, której obecność sugeruje bliskość małży i ślimaków morskich. Ma charakterystyczne płaskie ciało i przez jej przybrzeżną naturę zdarza jej się skończyć rozdeptaną przez wchodzącego do wody smoka.
Miejsce występowania: zbiorniki słonowodne
Mięso: 2/4
Typ: 0
PA do rozdania w momencie oswojenia: 0


Foka - te szare zwałki smacznego, tłustego mięska spędzają większość czasu na wybrzeżu, rozmawiając głośnymi chrząkami i uderzaniem płetwą o taflę wody. Choć dorosła foka jest ruchomą i wąsatą górą tłuszczyku oraz mimo ciągłych zabaw na plaży i gonitw morskich zwierzęta są wyczulone na drapieżniki, zarówno morskie jak i lądowe a prędkości, z jaką uciekają do wody i poruszają się w niej pozazdrościć im może niejeden morski smok. Ponadto mają okropną tendencję do przepłaszania i wyjadania ławic ryb, choć zdolny Łowca może zrobić z tego użytek.
Miejsce występowania: zbiorniki słodkowodne, słonowodne
Mięso: 3/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Gniewosz plamisty - siwy, niejadowity wąż ze sznurem ciemnobrązowych plamek wzdłuż grzbietu. Gdzie jest zbyt słonecznie dla Eskulapa a zbyt sucho nawet dla zaskrońca, tam znajdzie się giewosza plamistego. Jest krótszy od zaskrońca, nadrabia jednak ten mankament masywniejszym cielskiem. Nie jest on mimo wszystko częstym widokiem.
Miejsce występowania: pustynia, równiny
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Gnu - smokom, którym zbrzydły nocne polowania na Bantengi a przekładającym łatwość polowania nad jego jakość, przyjdzie nierzadko przywyknąć do żylastego choć ponoć zdrowego mięsa gnu. Już sam widok mówi o tym, że nie jest to wymarzona zwierzyna: wklęśnięte boki z widocznymi pod skórą żebrami nie wyglądają zachęcająco, wielka i twarda czaszka zapowiada natomiast długie chwile mozolnego chrupania, bowiem żadnemu dorosłemu smokowi nie wystarczy za posiłek tych marnych parę pasków ładnego mięsa, które kryją się w łykowatym torsie i cienkich nóżkach burego kopytnego.
Miejsce występowania: równiny
Mięso: 4/4
Typ: 2
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Gronostaj - ma zmienne ubarwienie. W Lata Ciepłe jego sierść jest koloru czerwonawo-brązowego na grzbiecie, z białym podbrzuszem i czarną kitą; w Lata Zimne zmienia umaszczenie na białe, choć czarny pędzelek pozostaje. Z tego względu jest czasem kojarzony ze zmianą boga śmierci: w Lata Gorące ma symbolizować Tarrama; w Lata Zimne - Aterala. Poza tym jest lubianą smoczą zdobyczą ze względu na futerko idealnie sprawdzające się w roli poduszki pod brodę oraz delikatne mięsko o lekko piżmowej woni. Najłatwiej jest natrafić na gronostaje nocą na obrzeżach lasów. Ciało bez ogona osiąga długość 2-3 łusek. Tradycja nakazuje upolować zawsze parzystą liczbę.
Miejsce występowania: lasy, równiny
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Halibut - kształtem ciała przypomina flądrę, lecz jest od niej większy, nie żyje na płyciźnie natomiast jego łupem padają kraby, kałamarnice i większe owoce morza. Krążą opowieści o blado ubarwionych halibutach długości całego ogona żyjących w głębinach oraz w okolicy dalszych wysp.
Miejsce występowania: zbiorniki słonowodne
Mięso: 3/4
Typ: 0
PA do rozdania w momencie oswojenia: 0


Homar - niebieskawy lub zielonobrązowy homar żyje wyłącznie w głębszych partiach morza, gdzie skaliste podłoże daje mu schronienie przed drapieżnikami. Ta ostrożność homara nie bierze znikąd, bowiem jego mięso jest tym, czym w świecie wód słodkich jet mięso raka- delikatesem. Szczególnie, jeśli wydobędzie się taki przysmak na powierzchnię i znajdzie znajomego ogniopluja, który ogrzeje nieckę wypełnioną wodą aż do zaczerwienienia się pancerzyka.
Miejsce występowania: zbiorniki słonowodne
Mięso: 1/4
Typ: 0
PA do rozdania w momencie oswojenia: 0


Jeleń - gatunek dużego ssaka lądowego z rodziny jeleniowatych. Jelenie ubarwione są zazwyczaj jednolicie, tylko młode są cętkowane na bokach i grzbiecie. Latem brązowo-płowe do rudawego, zimą szarawe, z ciemniejszym karkiem u samców. Na szyi mają dłuższe włosy tworzące rodzaj grzywy zachodzącej na kłąb. Grandle są rozwinięte słabo, siekaczy brak. Jeleń szlachetny pokryty jest krótkim i przylegającym włosem. Sierść jelenia szlachetnego jest w zimie siwo-brunatna, a w lecie rdzawobrunatna, wierzch głowy, szyja, podbrzusze i nogi są barwy ciemniejszej od reszty ciała. Ogon dochodzi do półtorej szpona długości.
Miejsce występowania: lasy, równiny
Mięso: 3/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Kaczka - ptak z rzędu blaszkodziobych. Samiec w szacie godowej (zimą i wiosną) ma żółty dziób, głowę i szyję metalicznego zielonego koloru, pierś brązową, a na szyi białą przepaskę. Pozostałe upierzenie brązowo-szare. Kuper czarny z dwoma charakterystycznie zakręconymi piórkami, ogon biały. Samica szarobrązowa, nakrapiana, z szarym dziobem. Na skrzydłach u obu płci granatowe, biało obrzeżone lusterko. Samiec w szacie spoczynkowej upierzony podobnie jak samica, jednak z żółtym dziobem i bardziej rudą piersią. W czasie letniego pierzenia tracą większość piór i zaszywają się wtedy w niedostępnych miejscach, aby przetrwać ten okres.
Miejsce występowania: równiny, tereny podmokłe, zbiorniki słodkowodne
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Kałamarnica olbrzymia - gatunek kałamarnicy z rodziny Architeuthidae; jeden z dwóch największych mięczaków na świecie. Ma dziesięć ramion z czego dwa są dłuższe i posiadają haczykowate przyssawki. Średnica jej oczu dochodzi do czterech szponów, a długość ciała do półtorej ogona, plus oczywiście lekko ponad szponowemacki. Występuje w morzach, preferuje większe głębokości.
Miejsce występowania: zbiorniki słonowodne
Mięso: 5/4
Typ: 2
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Karp - słodkowodna ryba. Osiąga ponad 10 szponów długości i waży tyle co czteroksiężycowe pisklę. Ciało wydłużone, wrzecionowate, prawie okrągłe w przekroju poprzecznym. Otwór gębowy dolny, mięsisty zaopatrzony w 2 pary wąsików. Łuski cykloidalne, duże, mocno osadzone w skórze. Płetwa grzbietowa jest bardzo długa. Grzbiet ciemny, zielonkawobrązowy, lub szarozielony, boki jaśniejsze, ciemnooliwkowe ze złotym połyskiem, brzuch żółtawo-lub kremowobiały. Płetwy nieparzyste szarawo-niebieskie, parzyste czerwonawe.
Miejsce występowania: zbiorniki słodkowodne
Mięso: 1/4
Typ: 0
PA do rozdania w momencie oswojenia: 0


Karp morski - o długości do sześciu szponów. Osobniki młodociane obu płci są całkowicie szare, a w połowie ich ciała zaczyna się biała linia ciągnąca się aż do płetwy ogonowej. Ubarwienie ciała jest różnorodne. Dorosłe osobniki męskie posiadają ciemne obramowanie na płetwach. Pysk w większości przypadków jest jasny oraz otoczony kilkoma ciemniejszymi paskami. Występuje w morzach.
Miejsce występowania: zbiorniki słonowodne
Mięso: 2/4
Typ: 0
PA do rozdania w momencie oswojenia: 0


Kazuar - pośród gęstych zarośli ciepłych lasów może czasem mignąć intensywnie niebieski łeb o ostrym dziobie osadzony a na długiej szyi z jaskrawą gardzielą. Łeb ten wieńczyć będzie pokracznie uformowany grzebień a cała ta osobliwość to nic innego, jak krąglutki, prawie półogonowej wysokości ptak nielot. Na tą obfitą porcję wspaniałego mięsa trzeba sobie jednak dobrze zapracować, ponieważ Kazuar jest niezwykle terytorialny, biega niezwykle szybko nawet w całkowitej gęstwinie a jego silne nogi wyposażone są w bardzo groźny pazur umieszczony na środkowym z trzech palców. Nie dość, że kazuar nie wacha się zadawać z jego pomocą kopniaków zdolnych przebić smoczą łuskę, to jeszcze ku zaskoczeniu wielu "sprytnych" smoków jest odporny na zapędzenie w zasadzkę nad brzeg rzeki, gdyż doskonale pływa.
Miejsce występowania: pustynia, równiny
Mięso: 2/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Koń tarpan - ssak z rodziny koniowatych. Mustang, który jest spokrewniony ze wszystkimi rasami koni, niewiele się od nich różni. Zazwyczaj mustangi są dłuższe w kłębie (przeciętna długość wynosi czternaście szponów), lepiej zbudowane, wytrzymalsze i mają silniejsze uzębienie. Krzyżówki z innymi rasami koni spowodowały, że mustangi nie mają określonej maści. Średnia długość życia mustanga wynosi około 20 lat.
Miejsce występowania: lasy, równiny
Mięso: 4/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Kormoran czarny - duży ptak wodny z rodziny kormoranowatych. Samce są większe od samic. Czarny z metalicznym połyskiem, w szacie godowej policzki białe, na głowie delikatny czub i biała plama na udzie (brak jej w upierzeniu spoczynkowym). Młodociane osobniki mają wierzch ciała ciemnobrązowy, podczas gdy spód biały.
Miejsce występowania: tereny podmokłe, zbiorniki słodkowodne
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Koza - ssak z rodziny krętorogich. Umaszczenie u kóz jest cechą rasową aczkolwiek u wielu ras występuje kilka rodzajów umaszczeń. Cechą charakterystyczną podawaną przy opisie umaszczenia jest rodzaj włosa - długi i krótki oraz występujące czasem specyficzne rozmieszczenie włosów długich np. w okolicach zadu, podbrzusza czy przedpiersia. Umaszczenie może być białe, czarne, czerwone, brunatne, brązowe, sarnie.
Miejsce występowania: lasy, równiny
Mięso: 2/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Kozica - ssak z rodziny krętorogich. Długość ciała od dwunastu do czternastu szponów. Samiec i samica ważą odpowiednio tyle co pięcio i trzyksiężycowe pisklę. Ubarwienie brunatne, wzdłuż grzbietu ciemniejsza smuga. Na łbie małe rogi. Delikatna, jedwabista skóra. Dłuższe tylne kończyny. Budowa racic jest bardzo istotna, kozice posiadają bardzo ruchome racice, co powoduje, że mają nie cztery, ale nawet osiem punktów oparcia, w skrajnych sytuacjach mogą za punkt oparcia służyć ostro zakończone raciczki znajdujące się wyżej racic i na płaskim podłoży nie dotykają one ziemi, na krawędzi każdej racicy znajduje się rogowy kant, który latem ściera się odsłaniając lepka jak guma podeszwę.
Miejsce występowania: góry
Mięso: 3/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Koziorożec - samce tych kopytnych mają wspaniałe, długie, kręte rogi oraz długie brody. Skóra z włosowatą sierścią jest preferowana przez niektóre smoki ponad wszelkie inne. Występuje w kilku odmianach, zależnie od rejonu oraz pory dnia, choć raczej łatwiej o koziorożca w terenach górzystych i w ciągu dnia. Ciemne od krwi mięso ma mocny, wyrazisty smak.
Miejsce występowania: pustynia, równiny
Mięso: 3/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Krab - choć z reguły niewielkie, są powszechnym widokiem na każdej głębokości i stanowią wartą smoczej uwagi alternatywę dla homarów. Trzeba tylko przywyknąć do drobnych zacięć, ponieważ kraby bardzo chętnie używają swoich szczypiec. Niektóre smoki morskie opowiadają o gigantycznych krabach rozmiarów całego ogona, jakie żyją ponoć w głębinach tuż poza Barierą.
Miejsce występowania: zbiorniki słodko- i słonowodne
Mięso: 1/4
Typ: 0
PA do rozdania w momencie oswojenia: 0


Królik - przedstawiciel zającowatych. Długość ciała od trzech do pięciu szponów. Grzbiet ciała ma ubarwienie brązowo-szare lub żółtoszare, spód ciała jest biały. Krótki ogon jest od góry czarny, od spodu biały. Niektórzy mogą pomylić z zającem szarakiem, gdyż przypomina go nieco swoim wyglądem.
Miejsce występowania: lasy, równiny
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Kuna - poza bardziej brązowym futrem, które utrzymuje przez oba sezony, nie różni się od gronostaja praktycznie niczym. Niektóre smoki jednak chętnie wpuszczają kuny do swoich siedzib, ponieważ te zwierzątka świetnie odławiają z jaskiń nietoperze.
Miejsce występowania: góry, lasy
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Kuropatwa - duży, osiadły ptak z rodziny kurowatych. Głowa i kark oliwkowo-szare, policzki rude. Wierzch ciała szarobrunatny ze słabo zaznaczonymi rdzawymi i czarnymi poprzecznymi pręgami. Na barkach i skrzydłach niewielkie podłużne białe plamy. Spód i boki ciała szare z delikatnym, falistym rysunkiem, na bokach pionowe, szerokie rdzawe pręgi. Na białym brzuchu rdzawa plama w kształcie podkowy (u samic mniej wyraźna, często niekompletna). Sterówki rdzawo-brązowe, lecz środkowa para szarobrunatna. Lotki płowe z ciemno-rudymi plamami. Za okiem naga, pokryta brodawkami skóra, szczególnie rzucająca się w oczy w okresie godowym.
Miejsce występowania: równiny, tereny podmokłe
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Łabędź - duży ptak wodny z rodziny kaczkowatych. Długość ciała ok. piętnaście szponów, rozpiętość skrzydeł pół ogona, masa zbliżona do księżycowego pisklęcia. Jednolicie biały, dziób czarny z żółtą nasadą. Młode są szare, szatę białą uzyskują w 10. księżycu życia.
Miejsce występowania: zbiorniki słodkowodne
Mięso: 2/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Łasica - górska siostra gronostaja. Również prowadzi nocny tryb życia, lecz intensywne linienie w Porze Kwiecistych Ziem oraz Porze Liściastych Dywanów ułatwia wyśledzenie kryjówki łasicy w ciągu dnia. Futro piaskowe W Lata Ciepłe; w Lata Zimne popielate.
Miejsce występowania: las, równiny
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Langusta - na dnie cieplejszych słonych wód można wypatrzyć czasem parę długich wąsów sterczącą z długiego na sześć-siedem łusek karapaksu. Ze swoim wachlarzowatym ogonem langusta jest dość łatwa do wypatrzenia dla wprawnych ślepi. Problem z jej połowem jest innego rodzaju - gdzie są langusty, są zwykle i barrakudy. Mimo wszystko jest to łakomy kąsek dla smoka i to zarówno ze względu na wielkość jak i smak, choć smoki powietrzne oraz, ironicznie - bagienne określają jego mięso jako "ciągnące się i muliste".
Miejsce występowania: zbiorniki słonowodne
Mięso: 1/4
Typ: 0
PA do rozdania w momencie oswojenia: 0


Legwanowate - mogą stanowić bezpieczny i stosunkowo łatwy łup dla spostrzegawczego i szybkiego łowcy... o ile głodnemu smokowi nie przeszkadza zabawa w kotka i myszkę za tymi zwinnymi jaszczurkami potrafiącymi na dodatek błyskawicznie upodabniać się kolorem do otoczenia. Podejście ich cichcem jest najlepszą taktyką, gdyż nie czując zagrożenia często wabią partnerów jaskrawą paletą barw. Niektóre z nich potrafią zaskoczyć umiejętnością szybowania między gałęziami drzew.
Miejsce występowania: pustynia
Mięso: 2/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Lew morski - choć nieco mniejszy od foki szarej, brunatnoskóry lew morski stanowi równie smaczny kąsek, którego znacznie częściej niż szarą kuzynkę można spotkać w cieplejszej części wybrzeża. Te pozornie niezdarne zwierzątka są na tyle bystre, że nauczyły się nie do końca obawiać smoków i zdarza się, że pomagają morskim Łowcom w polowaniach w zamian za udziały w zyskach lub pozostawienie ich młodych w spokoju.
Miejsce występowania: zbiorniki słodko- i słonowodne
Mięso: 3/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Łoś - ssak kopytny z rodziny jeleniowatych. Łeb duży i wydłużony zakończony szerokim pyskiem. Wydłużona, szeroka, mięsista i ruchliwa górna warga pełni funkcje chwytne. Oczy małe słabo widzą, uszy długie do trzech szponów, spiczasto zakończone. Skośne nozdrza są skierowane do dołu. Krótka i masywna szyja umożliwia obracanie głowy w szerokim zakresie. Pod łbem na szyi zwisa narośl tłuszczowa z długim czarnym włosem, tzw. broda. Na grzbiecie w okolicy kłębu widoczny jest garb, a zad zwierzęcia jest nisko położony. Silne i bardzo długie nogi (badyle) zakończone są potężnymi, szeroko rozsuwalnymi racicami ułatwiającymi chodzenie po śniegu, bagnach i mokradłach bez zapadania się. Okrywa włosowa łosia jest jednolicie ciemnobrązowa, na nogach i brzuchu jaśniejsza - białawo-szara. Szata zimowa jest bardziej gęsta. Duże poroże.
Miejsce występowania: las, równiny, tereny podmokłe
Mięso: 4/4
Typ: 2
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Makrela - podczas tarła makrele wędrują przez morze całymi ławicami, przyciągając uwagę wszystkich morskich drapieżników obietnicą łatwej i tłustej zdobyczy. Kierowanie się w tym okresie w stronę przeciwną niż ławice z pewnością zwiększy bezpieczeństwo podróży ale... pozbawi smoka możliwości zanurzenia kłów w tym smakowitym mięsku.
Miejsce występowania: zbiorniki słonowodne
Mięso: 1/4
Typ: 0
PA do rozdania w momencie oswojenia: 0


Małpy - Te dziwaczne zwierzęta o wzroście od kilku pazurów po 1/3 ogona są ponoć bliskimi kuzynami ludzi. Do tego stopnia, by wśród smoków panowało przekonanie, że poznanie zachowań małp jest równoznaczne z poznaniem ludzkiej kultury. Ciężko się z tym nie zgodzić, skoro małpy tak samo jak ludzie nie reagują zwykle przyjaźnie na spotkanie z wielkim i groźnym gadem, obrzucając go gałęziami, resztkami jedzenia i w zasadzie wszystkim, co wpadnie im w łapy (innych małp okazjonalnie nie wyłączając). Z resztą nie bez powodu, gdyż mięso tych dziwnych istotek jest soczyste, różowiutkie i słodkie- w sam raz dla mięsożernych smoków.
Miejsce występowania: lasy
Mięso: 2/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Mątwa - w ciągu dnia odpoczywa zagrzebana w dnie morskim i czatuje na zdobycz. W nocy pływa tuż przy dnie polując na kraby, krewetki i ryby. Posiada gruczoł produkujący sepię i ma irytujący nawyk strzykania nią prosto w smocze ślepia przy każdej nadarzającej się okazji. Długa na 3-5 szponów.
Miejsce występowania: zbiorniki słonowodne
Mięso: 2/4
Typ: 0
PA do rozdania w momencie oswojenia: 0


Morświn - każdy leniwy smok woli spotkać morświna niż delfina na polowaniu, choć niektórzy nie do końca je odróżniają, stając się tym samym tematem żartów morskich Łowców. Nawet ci Łowcy jednak, spytani o wygląd morświna odpowiedzą po prostu: "Wygląda jak głupkowaty, otyły delfin". Niektórzy z nich przebąkną coś jeszcze czasem o tym, że łatwo morświna zwabić przynętą z makreli czy śledzika.
Miejsce występowania: zbiorniki słonowodne
Mięso: 3/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Mrówkojad - odmiana o piaskowej barwie włosia jest największa - czasem ponad ćwierć smoczego ogona długości nie licząc samego ogona mrówkojada. Tego najłatwiej spotkać na obrzeżach lasów. W głębi można trafić na odmianę brązowo-piaskową; mniejszą i w przeciwieństwie do większego brata włażącą na drzewa w poszukiwaniu termitów.
Miejsce występowania: pustynia, lasy
Mięso: 2/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Muflon - ssak łożyskowy z rzędu parzystokopytnych. Długość ciała od 12 do 14 szponów. Masa: owca – czteroksiężycowe a tryk pięcioksiężycowe pisklę. Ubarwienie tryków (zwane inaczej wełną lub runem) jest jasne, szata zimowa jest bardziej brązowa. Samce posiadają często tzw. siodło, charakterystyczną białą plamę na bokach ciała. Podbrzusze, lustro na zadzie i wewnętrzne strony nóg są białe. Wełna muflona, z wyjątkiem włosów na podgardlu, jest stosunkowo krótka. Charakterystyczne, duże, skręcone ślimakowato. Owce nie mają rogów, ewentualnie małe i skierowane do tyłu.
Miejsce występowania: góry, lasy
Mięso: 2/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Okoń - słodkowodna ryba. Osiąga do 6 szponów długości standardowej. Ciało wysokie, bocznie spłaszczone. Łuski małe, ktenoidalne, mocno osadzone w skórze. Pokrywy skrzelowe zakończone ostrymi kolcami, a ich górna krawędź jest ząbkowana. Otwór gębowy duży, przedni, tylna krawędź szczęki sięga do oka.
Grzbiet ciemnoszary do oliwkowo-zielonkawego, boki jaśniejsze. Na grzbiecie i bokach 5–9 poprzecznych, ciemnych smug, brzuch biały lub wchodzący w czerwonawy kolor o srebrzystym połysku. Pierwsza płetwa grzbietowa szara z ciemną plamą w tylnej części, druga płetwa zielonkawoszara, lekko przezroczysta, płetwy piersiowe żółtawoszare, pozostałe płetwy jaskrawoczerwone. Ubarwienie zmienne w zależności od miejsca przebywania, osobniki żyjące w płytkich prześwietlonych wodach są bardziej jaskrawo ubarwione od tych żyjących w ciemnych, głębokich wodach.
Miejsce występowania: zbiornik słodkowodny
Mięso: 1/4
Typ: 0
PA do rozdania w momencie oswojenia: 0


Ośmiornica olbrzymia - prawdziwy banteng morskiego świata, z paroma drobnymi wyjątkami- zajadłe, wredne i cwane. Ośmiornice olbrzymie osiągają długość przekraczającą czasem nawet dwa ogony. Na szczęście niesprowokowane nie atakują smoków, chyba że jakiś morski pisklak nieopatrznie zapędzi się na ich terytorium. Żyją samotnie lub w parach. Zaatakowane prezentują jednak zaskakującą siłę swoich haczykowatych macek oraz twardego dzioba ukrytego w spodzie gigantycznego łba. Dodatkową atrakcją jest również jej upór- nawet po śmiertelnym poranieniu głowy ośmiornica długo jeszcze wywija mackami. Najlepiej jest pozwolić jej wtedy opaść na dno i "dojść do siebie" mając przy okazji nadzieję, że strużki smakowitej posoki nie przyciągną większych drapieżników... lub nie rozzłoszczą partnera zdobyczy. W wolnych chwilach lubi strzelać strugą atramentu w nadpływających Łowców i uciekać.
Miejsce występowania: zbiornik słonowodny
Mięso: 3/4
Typ: 2
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Pingwin - te biało-czarne, wysokie na najwyżej ćwierć ogona ptaki są rzadkim widokiem na terenach Wolnych Stad.
Miejsce występowania: równiny, zbiorniki słodko- i słonowodne
Mięso: 2/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Piżmowół - ciężkie zwierzę kopytne, które mimo wszystko potrafi poruszać się z dużą prędkością. W sytuacji zagrożenia stado tworzy "jeża" ustawiając się w okrąg i wystawiając ostre, zakręcone do góry rogi przed siebie. Posiadają piękne futro- miękkie i długie, wprost wymarzone na legowisko. Z powodu ciężkiego, zwierzęcego zapachu sierści niektóre smoki moszczą sobie legowiska wyłącznie z piżmowołów, by nadać swojemu własnemu zapachowi wyraźnego pazura podczas zalotów.
Miejsce występowania: góry
Mięso: 4/4
Typ: 2
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Płaszczka - słonowodna ryba. Ciało silnie grzbietobrzusznie spłaszczone, z szerokimi, silnie rozwiniętymi, zachodzącymi swoją podstawą na głowę płetwami piersiowymi, ułożonymi w płaszczyźnie poziomej, tworzącymi z całym ciałem kształt rombu lub dysku. Otwory skrzelowe (tzw. tryskawki) i oczy na wierzchniej (grzbietowej) stronie ciała.
Miejsce występowania: zbiorniki słodko- i słonowodne
Mięso: 2/4
Typ: 0
PA do rozdania w momencie oswojenia: 0


Płetwal - wśród najstarszych smoków morza i najwytrawniejszych lotników zwiedzających nadmorskie przestrzenie krążą opowieści o niezwykłych, żywych wyspach przemierzających otwarte głębie. Mają one chować się i wynurzać na powierzchnię w wiecznym, powolnym cyklu, żyjąc z najmniejszych darów oceanu, same natomiast stanowiąc podłoże dla wielu skorupiaków, małży a ponoć nawet roślin. Ich majestatyczne przejście ogłasza niski, dudniący dźwięk roznoszący się w głębinach na wielkie odległości. Są ponoć niezwykle pokojowe. Ponoć, jeśli ranny w potrzebie zwróci ich uwagę, wypływają na powierzchnię i pozwalają zregenerować siły na areałach swego grzbietu. Tonący mogą uczepić się wodorostów spływających w dół po ciałach, głodny może zebrać pożywienie obrastające wielkiego dobroczyńcę. Nie bez powodu jednak nawet Lewiatany omijają trwożnie te istoty: dopiero trójka tych drapieżników może mieć realne szanse upolowania takiej zdobyczy, bowiem najmniejsze poruszenie ich płetw jest dla pomniejszych stworzeń (pokroju smoka) niczym zderzenie z kontynentem. Niezwykłą cechą płetwali jest fakt, że posiadają własny rodzaj maddary- niezwykle silny ale też niezwykle ograniczony. Nie potrafią wyplatać tworów ze swojej magii, lecz zaklęcia mające zranić lub jakkolwiek zaszkodzić gigantowi znacząco słabną nim sięgną celu.
- mechanika specjalna: ["Aktywna bariera"] obrażenia od maddary są zawsze obniżane o próg w dół (rana lekka zostaje całkowicie zanegowana), zaklęcia osłabiające/krępujące etc. zawodzą, chyba że atakujący wyrzucił minimum 4 sukcesy, przy czym efekt zaklęcia ulega dostrzegalnemu osłabieniu; ["Pływająca Wyspa"] Prądy wywoływane przez płynącego Płetwala powodują przyznanie Modyfikatora -1 rzut do rzutów na Pływanie i akcji pochodnych (atak fizyczny w wodzie) w otoczeniu morskiego giganta.
Miejsce występowania: zbiornik słonowodny
Mięso: 40/4
Obecność magicznej bariery uniemożliwia oswojenie Płetwala.


Pstrąg - występuje w kilku odmianach. Największa z nich posiada wpadającą w oko różowofioletową pręgę z boku ciała, dzięki czemu łatwo ją wypatrzyć. Średnia z nich jest cięższa do wypatrzenia, lecz ma smaczniejsze mięso a sztywniejsze ości perfekcyjnie nadają się na wykałaczki. Ostatecznie jest jeszcze niewielka, ciemno ubarwiona odmiana górska ze pomarańczowym podbrzuszem, która bytuje w górnej części strumieni a dzięki swojej zwinności stanowi świetny materiał treningowy do ćwiczenia łowienia ryb przez pisklaki.
Miejsce występowania: zbiorniki słodkowodne
Mięso: 1/4
Typ: 0
PA do rozdania w momencie oswojenia: 0


Puchacz - duża sowa z rodziny puszczykowatych. Upierzenie nieco podobne do uszatki, ale jest zdecydowana różnica w wielkości. Obie płci ubarwione jednakowo, ale samice są większe. Sylwetka masywna, z dużą okrągłą głową, szerokimi zaokrąglonymi skrzydłami i krótkim ogonem. Na głowie charakterystyczne "uszy" o dł. szpona utworzone z piór, zwykle położone poziomo, a stawiane gdy ptak jest zaniepokojony. Szlara słabo zaznaczona, wokół dzioba jasne pióra. Duże, pomarańczowe oczy. Upierzenie w różnych odcieniach brązu, na wierzchu ciała z ciemnym wzorem przypominającym korę, a od spodu bardziej żółtawe z ciemnym podłużnym kreskowaniem. Na piersi plamy są intensywniejsze, przypominają kształtem krople. Spód skrzydeł jaśniejszy od reszty upierzenia. Lotki pierwszorzędowe rdzawo-brązowe, ciemno prążkowane, co jest widoczne w locie. Nogi i stopy opierzone. Młode podobne do dorosłych; po opuszczeniu gniazda mają pióra poprzerastane resztkami puchu, a później ich upierzenie staje się nieco ciemniejsze.
Miejsce występowania: góry, lasy
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Rak szlachetny - mówi się, że zwierzę to związane jest z jednym z duszków i żyć będzie na tych terenach dopóty, dopóki sam duszek będzie sprzyjał ziemiom Wolnych Stad. Nikt niestety nie jest do końca przekonany, o jakiego duszka chodzi choć wiele smoków wskazuje pazurem na Aleleyę lub Katamu. Na razie jednak smoki mogą się najwyraźniej spokojnie cieszyć tym jakże smakowitym, choć może czasem nieco uszczypliwym źródłem pokarmu. Delikatne mięso raka ma ponoć przynosić ukojenie zszarganym nerwom.
Miejsce występowania: tereny podmokłe, zbiorniki słodkowodne
Mięso: 1/4
Typ: 0
PA do rozdania w momencie oswojenia: 0


Renifer - ssak z rodziny jeleniowatych. Osiąga długość ciała do połowy ogona, a wysokość w kłębie od 10 do 13 szponów. Waży niewiele mniej od dorosłego smoka. Ma gęste uwłosienie, z długą grzywą na szyi. Wyjątkowo gęsta sierść chroni przed mrozem. Pysk również jest owłosiony, co zapewnia ochronę przed zimnem podczas żerowania w śniegu. Latem futro renów przybiera kolor szarobrązowy, zimą białawy. Nogi kończą się mocnymi, szeroko rozstawionymi racicami, ułatwiającymi poruszanie się po śniegu i bagnistym terenie. U obu płci występuje okazałe poroże, nieco mniejsze u samic. Renifery co roku zrzucają poroże.
Miejsce występowania: lasy, równiny
Mięso: 4/4
Typ: 2
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Sarna - gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny jeleniowatych. Sarna jest zwierzęciem średniej wielkości o smukłym ciele, wysokich nogach (cewkach), sierści czerwono-brązowej w lecie, siwo-brązowej lub siwo-żółtej w zimie, z białą lub żółtawą plamą na pośladkach. Rzadko spotykane są osobniki o czarnym ubarwieniu, a w całym zasięgu występowania również białe albo łaciate. Racice małe, ostro zakończone. Palce boczne są wysoko osadzone, nie dotykają podłoża. Wysokość w kłębie ok. 7,5 szpona, długość 9-14 szponów, przeciętna masa ciała zbliżona do trzyksiężycowego pisklęcia. Poroże samców osiąga trzy szpony długości.
Miejsce występowania: lasy, równiny
Mięso: 2/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Skunks - nawet po udanym polowaniu trzeba uważać, żeby przypadkiem nie przegryźć woreczka ze śmierdzącą, obrzydliwą mazią. Jak na ironię najsmaczniejsze mięso leży akurat najbliżej kupra. Spotykany w dzień i w nocy.
Miejsce występowania: lasy, równiny
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Sola - podobna do flądry, bytuje w okolicy ujścia rzek czasem do nich wpływając. Można również spotkać ją na większych głębokościach.
Miejsce występowania: zbiornik słonowodny
Mięso: 1/4
Typ: 0
PA do rozdania w momencie oswojenia: 0


Sroka - średni ptak z rodziny krukowatych. Obie płci ubarwione jednakowo, ale samiec jest zwykle nieco większy i cięższy od samicy, ma dłuższy ogon. Upierzenie biało-czarne, unikalne dla tego gatunku. Bardzo długi, zaostrzony ogon z piórami o stopniowanej długości (środkowe sterówki najdłuższe, skrajne - krótsze). Głowa, dziób, gardziel, skrzydła, tył ciała i ogon ciemnoczarny, odcinający się jaskrawo od pozostałych, białych części ciała: brzucha, boków i barkówek. Czarne pióra mają metaliczny połysk: na skrzydłach najwyraźniejszy, zielono-granatowy; na ogonie zielono-brązowy, na wierzchu głowy zielony, a na grzbiecie i pozostałej części głowy szkarłatny. W locie widoczne rozłożone lotki pierwszorzędowe, które są białe z czarnymi lamówkami. Dziób i nogi czarne. Młode podobne do dorosłych, ale ich upierzenie mniej błyszczy, a ogon jest krótszy.
Miejsce występowania: lasy, równiny, tereny podmokłe
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Sum pospolity - ryba, od której wzięło się określenie na wąsy wężowych smoków. Ta słodkowodna drapieżna ryba osiąga spore rozmiary i jest wartym uwagi łupem na polowaniu, mimo raczej przeciętnego mięsa.
Miejsce występowania: zbiorniki słodkowodne
Mięso: 2/4
Typ: 0
PA do rozdania w momencie oswojenia: 0


Świstak - gryzoń z rodziny wiewiórkowatych. Długość ciała: 4-5 szponów, długość ogona około półtorej szpona, waga ciała zbliżona do księżycowego pisklęcia; samce są większe od samic. Barwa jest różna - od żółtawobrązowej do czerwonawej lub szarej. Wierzch głowy zawsze czarny, boki ciała i nogi żółtawoszare.
Miejsce występowania: góry
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Szczupak - słodkowodna ryba. Ciało szczupaka pospolitego jest spłaszczone, opływowe. Głowa wydłużona, ze zwężającymi się szczękami i bardzo szerokim spłaszczonym pyskiem. Zęby szczupaka na żuchwie są skierowane do środka i bardzo ostre, szczęka jest ich pozbawiona. Ponadto liczne zęby występują na kości podniebiennej, kościach międzyszczękowych, lemieszu, kości gnykowej oraz łukach skrzelowych. Łuski są dosyć małe, owalne, mocno osadzone w skórze. Ubarwienie zmienne w zależności od warunków środowiska. Młode osobniki są zwykle jasnozielone, brązowawe lub srebrzyste.
Miejsce występowania: zbiornik słodkowodny
Mięso: 2/4
Typ: 0
PA do rozdania w momencie oswojenia: 0


Szop pracz - aktywny zarówno w dzień jak i w nocy. Łatwo go wyśledzić po zapachu, lecz jest przebiegły i sam często orientuje się w smoczych podchodach. Poza maską ciemnej sierści na twarzy wiele smoków odróżnia go od świstaka wyłącznie po braku upiornego gwizdania.
Miejsce występowania: równiny, tereny podmokłe
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Szprot i śledź - te dwie małe rybki są powszechnym pożywieniem a zarazem przysmakiem większości morskich smoków. Jeden większy śledzik lub łapa szprotek to podstawowa miara pożywienia w morskim świecie.
Miejsce występowania: zbiorniki słodko- i słonowodne
Mięso: 1/4
Typ: 0
PA do rozdania w momencie oswojenia: 0


Tchórz - ssak z rodziny łasicowatych. Długość ciała około cztery szpony, masa ciała zróżnicowana. Wierzch ciała ma ubarwienie ciemno brunatne, spód ciała i nogi ciemnobrązowe, niemal czarne, wargi i końce uszu białe. U młodych ubarwienie ciała jest bardzo jasne, niemal białe.
Miejsce występowania: lasy
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Tuńczyk długopłetwy - smaczna, dająca wiele pokarmu ryba. Stanowi obok szprotów i śledzi podstawę morskiej diety, choć trzeba pamiętać, że na tuńczyka trafić można głównie w strefie przydennej.
Miejsce występowania: zbiorniki słonowodne
Mięso: 2/4
Typ: 0
PA do rozdania w momencie oswojenia: 0


Tur - ssak z rzędu parzystokopytnych. Podobny do dużych odmian bydła domowego. Długość do 1,5 ogona. Wysokość w kłębie do połowy ogona. Masą znacznie góruje nad dorosłym smokiem. Podstawową maścią dorosłych samic jest kolor rdzawobrunatny w sezonie letnim lub szarobrunatny w okresie zimowym. Krowy pod koniec życia, wraz ze zmniejszającym się poziomem żeńskich hormonów płciowych, znacznie ciemnieją. Dojrzałe byki są czarne z odcieniem brunatnym w lecie i czarno-brunatne z odcieniem szarym w zimie.
Miejsce występowania: góry, lasy
Mięso: 4/4
Typ: 2
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Wąż Eskulapa - większy od zaskrońca i o szlachetniejszej, oliwkowobrunatnej barwie, wąż Eskulapa słynie ze zdolności szybkiego wspinania się na pionowe skały i drzewa. Preferuje tereny górzyste i wyżynne, z dużą liczbą kryjówek i najlepiej porośnięte gęstym lasem. Nie przepada za mocnym słońcem. Ten niejadowity wąż może stanowić łatwy posiłek dla smoka górskiego czy leśnego.
Miejsce występowania: pustynia, równiny
Mięso: 1/4
Typ: 2
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Węgorz - słodkowodna, przydenna ryba. Najlepszym miejscem do polowań na węgorza są tereny o mulistym dnie. U wszystkich smoków z wyjątkiem morskich mięso węgorza powoduje lekkie drętwienie języka, przez co większość uważa tą rybę za niezdrową. Mięso opieczone smoczym oddechem traci jednak tą właściwość.
Miejsce występowania: zbiorniki słodko- i słonowodne
Mięso: 1/4
Typ: 0
PA do rozdania w momencie oswojenia: 0


Widłoróg - na rozległych, lekko pofałdowanych terenach można spotkać stada tych czteronożnych zwierząt. Takie stado nie jest może bardzo rzadkim widokiem, lecz widłorogi są (niebezpodstawnie!) uważane za niedoścignionych biegaczy. Niewiele jest smoków mogących choć utrzymać tempo galopującego widłoroga dłużej niż przez parę chwil, o prześcignięciu zwierzęcia nie wspominając. Dlatego na widłorogi smoki polują co najmniej we dwójkę a i takie polowanie wymaga wiele zmyślności. Dlatego też skórami tych zwierząt wymoszczone są wyłącznie legowiska najwytrawniejszych łowców. Poroże samców upolowanych bez użycia maddary ani skrzydeł, choć nie należy do najokazalszych, stanowi ofiarę wysoko cenioną przez niektórych bogów. Ze względu na swój kształt, może też stać się (z pomocą zdolnego Uzdrowiciela) cenną protezą smoczego pazura.
Miejsce występowania: pustynia, lasy, równiny
Mięso: 4/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Wielbłąd - najsłodsza zwierzyna pustyni i zapewne jedyny sensowny powód, by zdecydować się na polowanie w tak jałowej okolicy. Twarda i niezwykle wytrzymała skóra jest porośnięta gęstą sierścią, dzięki czemu świetnie chroni tak przed chłodem jak i przed upałem. Mięso bywa różne, w zależności od stopnia odwodnienia zwierzęcia, lecz dobrze napojony wielbłąd to prawdziwa uczta dla smoczego podniebienia. Powszechne niedowierzanie nie powstrzymuje co bardziej upartych Pustynnych Łowców przed pleceniem bajęd o wielbłądach z trzema garbami, które wypitą wodę przemieniają ponoć w swym środkowym garbie w najczystszy diament. Jednak upolowanie takiego osobnika zamiast spotykanych w naturze jedno- i dwugarbnych wielbłądów przyniosłoby Łowcy wieczną chwałę; o ile oczywiście jest choć trochę prawdy w tych opowieściach smoków o mózgach wysuszonych na wiór przez pustynne wiatry.
Miejsce występowania: pustynia
Mięso: 3/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Wrona - średni ptak z rodziny krukowatych. Obie płci ubarwione jednakowo. Grzbiet i brzuch popielate, natomiast górna część piersi, głowa, skrzydła i ogon czarne z metalicznym połyskiem. Dziób czarny, masywny, nieco zakrzywiony.
Miejsce występowania: pustynia, góry, lasy, równiny, tereny podmokłe, zbiornik słodkowodny
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Wydra morska - szarobrunatne, futrzaste morskie istotki kryją się w małych zatoczkach mniejszych wysepek. Nie dają może wiele mięsa, lecz ich futro jest gęste i miękkie jak objęcia Nytby. Legowisko wymoszczone skórką wydry morskiej stanowi szczyt wygody i braku szacunku dla tych uroczych, niewinnych stworzonek.
Miejsce występowania: zbiornik słonowodny
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Wydra olbrzymia - drapieżny ssak z rodziny łasicowatych. Ciało wydłużone, z długim, silnym ogonem. Palce są połączone błoną. Umaszczenie ciemne, przeważa brunatne, czekoladowe. Płaska, szeroko głowa; małe i zaokrąglone małżowiny uszne, krótkie, masywne kończyny zakończone pazurami, długość ciała do połowy ogona. Waży tyle co dwu-trzyksiężycowe pisklę.
Miejsce występowania: zbiornik słodkowodny
Mięso: 2/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Zając szarak - ssak należący do rzędu zajęczaków. Ma długość ośmiu szponów, wysokość ok. trzy szpony. Ogon zająca jest od góry czarny, spodem biały. Uszy są dłuższe od głowy. Nogi zająca nazywa się skokami, natomiast uszy - słuchami. Łapy jego są wąskie i twarde, przystosowane do biegania po twardym terenie. Nogi tylne są znacznie dłuższe od przednich. Jego futro (turzyca) ma szary kolor - upodabniający go do podłoża - ubarwienie ochronne. W zimie futro staje się jaśniejsze i gęstsze niż w lecie.
Miejsce występowania: równiny, tereny podmokłe
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Zaskroniec - pieszczotliwie nazywany "natrixem" zaskroniec to częsty widok w praktycznie każdym terenie. Choć gadzie mięso może się wydawać niewskazane dla smoków, to jednak szary, niegroźny, ćwierćogonowy zaskroniec może łatwo skończyć jako smocza przekąska, którą złapać mógłby nawet pisklak.
Miejsce występowania: pustynia, równiny
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Żółw morski - podobny do żółwi lądowych. Plastron jest jednak nieznacznie zredukowany, a dziób na końcu szczęki nie występuje. Pancerz jest pokryty rogowymi płytami zbudowanymi z keratyny, z kolei skorupa duża i spłaszczona, o opływowych liniach. Czasami ciężko ją rozbić. Kończyny zostały przekształcone w szerokie, płaskie wiosła. W odróżnieniu od krewniaków nie może wciągnąć głowy, nóg i ogona do skorupy. Długość waha się od około siedmiu do czternastu szponow. Występuje w morzach.
Miejsce występowania: tereny podmokłe, zbiorniki słodko- i słonowodne
Mięso: 2/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Żółw stepowy - gatunek gada z podrzędu żółwi skrytoszyjnych z rodziny żółwi lądowych. Skorupa żółwia stepowego ma kształt owalny. Jest barwy oliwkowozielonej z ciemnymi plamami na każdej tarczce. Żółwie te mają ciemne łapy, miejscami żółtawe. Cechą charakterystyczną jest występowanie czterech pazurów na wszystkich kończynach.
Miejsce występowania: pustynia
Mięso: 3/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Żubr - ssak łożyskowy z rodziny krętorogich, rzędu parzystokopytnych. Głowa żubra jest stosunkowo duża i ciężka o szerokim i wypukłym czole, oczy małe, krótkie rogi skierowane do góry i zagięte do środka. Szyja żubra jest gruba, krótka z wyraźnym podgardlem. Przód tułowia wygląda na bardzo potężny na skutek silnie rozwiniętego kłębu i porastającej go kasztanowo-brunatnej sierści, która w zimie jest ciemniejsza niż latem. Sierść w dolnej części głowy, przodu i szyi jest długa, na głowie, karku i kłębie występuje grzywa złożona z włosów ościstych.
Miejsce występowania: lasy, równiny
Mięso: 4/4
Typ: 2
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6


Żuraw - duży ptak z rodziny żurawiowatych. Sylwetka wysmukła, wyprostowana. Większy od bociana, o popielatym upierzeniu, końcówki skrzydeł czarne. Charakterystyczną ozdobą jest ogon utworzony z wydłużonych, pokarbowanych lotek, zwisających w kształcie pióropusza. Górna część głowy koloru karminowego, boki białe, czoło i przód długiej szyi czarne.
Miejsce występowania: równiny, tereny podmokłe
Mięso: 1/4
Typ: 1
PA do rozdania w momencie oswojenia: 6




Smok - odnotowywane są także nieczęste przypadki kanibalizmu wśród smoczej rasy. Pełne ciało smoka jest warte 6/4 mięsa: po 1/4 za każdą kończynę i ogon. Skrzydła same w sobie nie stanowią pożywienia, gdyż ich umięśnienie tkwi głównie w torsie. Smoki wywernowe są warte 4/4 mięsa ze względu na brak przedniej pary łap, natomiast cała masa smoków wężowych tkwi w ich torsie. Smocze jaja i smoki, które nie ukończyły jeszcze 15 księżyców życia, nie niosą ze sobą żywieniowej wartości.
Ostatnio zmieniony przez Administrator 2019-04-02, 18:13, w całości zmieniany 12 razy  
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Ten temat jest zablokowany bez możliwości zmiany postów lub pisania odpowiedzi
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Nie możesz ściągać załączników na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Style WoW created by Matti and modified by Przyproszona Biela.

Forum © Naomi (2006-2019).
Images and art are © to their creators.
Dragon emoticons © J-C.
Never copy anything without permission!



Wymiana bannerami: KLIK!

DH
SnM


Strona wygenerowana w 0,12 sekundy. Zapytań do SQL: 12